فیلم "چ"
کارگردان :ابراهیم حاتمی کیا
فیلم "چ " ، ساخته ابراهیم حاتمی کیا ، روایت دو شبانه روز از زندگی شهید چمران در سالهای اول انقلاب در منطقه پاوه کردستان میباشد ، زمانی که جدایی طلبان در منطقه کردستان با سودای جدایی طلبی ، مردم بی گناه پاوه را از خانه و کاشانه خود اواره کرده بودند و در این میان ، شهید چمران به عنوان نماینده دولت وقت ، به همراه اصغر وصالی به عنوان فرمانده پاسداران ، جهت برگرداندن ارامش به شهر و خاموش کردن شعله های جنگ ، به همراه تعدادی رزمنده حضور دارند.
یکی از زیباترین سکانسهای فیلم که بلحاظ محتوایی قرابت بالایی با این تاپیک داره ، زمانی هست که شهید چمران تصمیم میگیره مردم زخمی شهر رو با هلی کوپتر به بیمارستان شهر دیگری بفرسته تا بدین شکل شانس بیشتری برای مداوا و زنده ماندن پیدا کنند ، کاری که علیرغم مشکلات فراوانی که در آن اتش افروزی جنگ برای چمران فراهم میاورد اما در نهایت به نفع مردم زخمی بود. اما هلی کوپتر زخمی ها بعد از سوار کردن زخمی ها ، در ابتدای پرواز با کوه برخورد میکند و سقوط میکند و تعدادی از زخمی ها کشته میشوند …
شهید چمران بعد از سقوط هلی کوپتر و وخیم تر شدن اوضاع ، زخمی ها رو سوار گاری بارکشی میکنه و خودش جلودار گاری میشه و شروع به حمل مجروحان حادثه به یک مکان امن میکنه … اما تاثر و تالم ماجرا کم هست که در این میان زنی جلوی چمران رو میگیره و با بدترین الفاظ او رو مسبب کشته شدن زخمی ها میدونه و شروع به زخم زبان زدن به چمران میکنه و چمران فقط در این هیاهو و در میان این تهمتها ، سکوت اختیار میکنه و کوچکترین کلامی به زبان نمیاره …
خیلی اوقات در زندگی روزمره ما هم ، شاید از سوی دیگران ، تهمتهایی به ما زده بشه ، حرفهای نادرستی به ما زده بشه که ازار دهنده باشه و قلب ما رو برنجونه ، مورد قضاوت دیگران در مورد موضوعی قرار بگیریم که کاملا در مورد درستی اون موضوع به حرکت خودمون ایمان داریم … خیلی از اوقات ما عادت داریم که جواب طرف رو بدیم ، اگر اون طرف یک گام صداش رو بالا برد ما دو برابر صدامون رو بالا ببریم و جوابش رو بدیم و به اصطلاح خودمون کم نیاریم…. اما قدرتی که خیلی از اوقات سکوت در این صحنه ها و در برابر حرفهای غیر منصفانه دیگران داره ، هیچ حرف و کلامی نداره…
اصلا سکوت راز عجیبی داره ، انگار غیر از این دهان ظاهری ما دهان دیگری در باطن خودمون داریم و هر چه این دهان ظاهری ما خاموش تر باشه ، دهان درون ما فعالتر و هوشیارتر میشه و به ما نداها و راههایی رو میرسونه که در زمانی که دهان ظاهری ما مشغول کل کل و جواب دادن دیگران هست ، از این کار عاجز هست …
اساسا سکوت در برابر حرفهای بی اساس دیگران، خیلی از اوقات رابطه مستقیمی با قدرت داره ، مثلا زمانی که یک بچه سه ساله به ما بد و بیراه میگه ، نه تنها جوابش رو به همون شیوه خودش نمیدیم و سکوت میکنیم، بلکه خیلی از اوقات لبخندی هم بهش میزنیم … چون هم میدونیم اون عقلش ناقص هست و هم اینکه اصلا اون رو در حد خودمون نمیدونیم… یا مثلا زمانیکه یک پشه میاد روی لباس ما میشینه ، اصلا ما متوجه حضور اون نمیشیم که بخوایم عکس العمل نشون بدیم چون هیبت ما با اون زمین تا اسمون فرق داره … پس خیلی جاها در زندگی و در برابر حرفهای بی اساس دیگران فقط باید سکوت کرد … چون سکوت نشانه قدرت ما در برابر اون فرد مقابل هست ، چون حرف و رفتار اون فرد در اندازه ای نیست که بخواد ما رو درگیر خودش کنه … و بقول فرهنگ فارسی خودمون جواب ابهان خاموشی است و به فرموده حضرت علی (ع) : سکوت در برابر شخص احمق(ابله)بهترین پاسخ اوست و بقول قران کریم :
« وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً » فرقان/69
به توصيف آيه شريفه، مؤمنين هنگامي که نادان ها ايشان را طرف خطاب قرار دهند با ملايمت و نرمي پاسخ مي گويند.











پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)