عقد اجباری از ترس آبرو

[عشق آفرین]

سلام دوست عزیز.
شما اول قدم باید اشتباهتونو بپذیرید. من نمیگم کار این خانوم صحیح بوده یا غلط! اما همه ی اشتباهات هم متوجه ایشون نیست. چه رضایت داشتند از رابطه چه نداشتند، چه مذهبی باشید چه نباشید، باید متوجه این میبودید که رابطه ی جنسی تنها وسیله ای برای لذت نیست. مسئولیت داره. و اگر روش نا صحیحی باشه عواقبی هم داره.
ثانیا اگر کار این خانوم رو اشتباه میدونید، شما هم بخشی از این اشتباه بودین. این فکر رو از سرتون بیرون کنید که او به اجبار منو کنار خودش نگه داشت. شما هم خواستید و موندید، به وقتش لذتشو بردین، به وقتش چوبشم خوردین وگرنه با یه نه گفتن همون ابتدا مسیر زندگیتون عوض میشد.
قصد سرزنشتون رو ندارم، به هر حال کاریه که شده. اما واسه صحیح تصمیم گرفتن لازم هست که اشتباهتونو بپذیرید و این اجباری بودن رو از ذهنتون خارج کنید. اگه عواقب این رابطه رو پذیرفتید اجبار نبوده، وظیفتون بوده. همچنین فقط اون خانوم نبوده که نجابتشو پایمال کرده، شما هم نجابتتونو باختید. هیچ عذری اعم از کمیت و کیفیت تغییری در نتیجه این امر شما ایجاد نمیکنه. خودتونو از این قاعده مستثنی ندونید که من یه بار، اون سه بار، من پسرم، اون دختر، من با رضایت گرفتن، اون با اجبار و ....
اگر تونستید اشتباهتونو بپذیرید، اونوقت میتونید صحیح عمل کنید که :
1. آیا مسئولیت کارمو، جهل و نادانیمو بپذیرم و از این به بعد صحیح زندگی کنم و سعی کنم خودمو همسرم رو از این باتلاق نجات بدم
یا
2. حق و حقوق اون خانومو بدم، رهاش کنم و ازش جدا شم، بعد هم اگر خواستم مجدد ازدواج کنم صادق باشم و حواسم به گذشته خودم باشه.
این انتخاب بستگی به توانایی شما داره. این که از پس کدوم بر بیاین.
در هر حال مهم اینه که بر خلاف گذشته صحیح و منطقی عمل کنید.
موفق باشید.