عدم اعتماد به نفس

[ammin]

سلام.

خیلی خوبه که متوجه این مسأله شدی این نشون میده داری آمادگی پیدامیکنی اعتماد بنفست رو بهترکنی.

.همانطورکه خودت هم حدس زدی میتونه باعث بشه توی شغلت هم به زحمت بیفتی.

ازوقتی که تصمیم میگیری اعتمادبنفست رو بهترکنی تازمانی که به رضایت نسبی میرسی ممکنه مدت زمانی طول بکشه و برای هرکسی این دوره زمانی فرق داره...بنابراین هرجامیتونی نکته ای یادبگیر،

اجازه بده دیگران ازت تشکرکنن خیلی ساده بپذیرو نیازهم نیست خودتو دست بالا بگیری یاکارت رو کم ارزش جلوه بدی. باخودت واحساساتت صادق باش .
بین دلیل کم ارزش جلوه دادن کارهات ترس ازطردشدن هست یاترس از ناراحت کردن دیگران،شناخت این ترس به اصلاحش کمک میکنه انتظاراتت رو ازخودت کاهش بده کمالگرایی زیاد میتواندباعث افت اعتمادبنفس بشود چون فرد فکرمیکنه حتمابایدیک فردخاص باشد تا دیگران اون رو قبول کنندوبپذیرند. اینجاروببین:..http://www.hamdardi.net/thread-21869.html...

مسأله بعدی خطاهای شناختی درموردخود وبرچسب های که افرادبه خودشون میزنندهم باعث کاهش اعتمادبنفس میشود "من نچسب هستم"من جذاب نیستم". این لینک رو مطالعه کن:...http://www.hamdardi.net/thread-154.html

شادی و نشاط هم درافزایش اعتماد بنفس موثرهست لینک زیر رو نگاه کن و اون کلیپ سگ سیاه افسردگی رو ازاینجا دانلود کن تامنظورم رو بیشترمتوجه بشی:.http://www.hamdardi.net/thread-5121.html ...

بقیه مطالب رو دریکی دوپست دیگه برات ارسال میکنم

[کبوتر سفید]

سلام دوستان عزیز از همه شما متشکرم
از ammin عزیز تشکر ویژه میکنم
من همه لینکایی که گذاشته بودین رو خوندم
متاسفانه من هم کمال گرام و هم همه ی خطاهای شناختی رو در ذهنم دارم
واقعا میخام درست شم چون واقعا خستم...
خسته ام از اینکه همیشه از خطا کردن بترسم
خسته ام از اینکه کارامو بی ارزش می کنم و خودمو پیش دیگران می کشونم پایین
متاسفانه علت همه ی این مسائل نحوه ی برخورد پدر و مادرم هست
من در طول دوران تحصیل همیشه معدلم بیست بوده از اول ابتدایی تا پایان دبیرستان
اما حتی این هم برای پدر و مادر من بی ارزش بود همیشه وقتی با ذوق و شوق برگه های امتحانی مو پیششون میبردم
اولش تشویقم می کردن اما بعد میگفتن کار مهمی نکردی ببینیم تو کنکور چیکار میکنی
یا اگه تو برگه ی ریاضیم مثلا می نوشتم 3 ضرب در 3 =6 بابام میگفت من اگه جای معلمت بودم به جای 1 نمره 3 نمره کم میکردم که دیگه از این اشتباها نکنی
متاسفانه در طول مدرسه همه تلاشم این بود که خدمو ثابت کنم تو مدرسه همه به سرم قسم می خوردن
پدر و مادرم هنوز هم همی طورن
ولی دیگه انرژی ای برام نمونده
متاسفانه الان هم که ازدواج کردم هم می ترسم
می ترسم خونم نامرتب باشه و یه وقت مهمون بیاد به خاطر همین خونم از تمیزی برق میزنه
وقتی حوصله ندارم یا ناراحتم از اینکه یکی زنگ بزنه و من باهاش سرد صحبت کنم می ترسم
پس همیشه رفتم تو قالب یه آدم بی مشکل و مهربون و این باعث دردسر من شده چون انتظارات دیگران ازم بالا رفته
خسته ام از اینکه همیشه خوب و پر انرژی باشم
خسته ام از اینکه با همه خوب باشم
چند وقت قبل موضوعی باعث شد که من از یکی از اعضای فامیلم رفتاری رو ببینم که اعتماد من به ایشون خیلی خیلی پایین اومد و من برای اینکه اعصاب خودم راحت باشه و زندگیم متشنج نشه تصمیم گرفتم ارتباطم با ایشون رو کم کنم و برخورد رسمی با ایشون داشته باشم و مثل قبل صمیمی رفتار نکنم
اما مادرم با نظر من مخالفه و همش میگه چرا با اون دیگه مثل قبل نیستی باید باهاش صمیمی باشی و هر چه قدر هم براش توضیح میدم نمیفهمم و میگه اون دیگه این جوری نیست و خدا جوابتو میده
باز دوباره در من احساس گناه ایجاد کرده
ولی اعتماد من چی؟ آیا نباید به خودم زمان بدم ؟ آیا نباید اعتماد من بازسازی بشه؟
آیا حق من نیست که از کسی ناراحت باشم و نخام باهاش صمیمی برخورد کنم؟
آیا باید به دیگران این جوری القا کنم که هر کاری کنین من ناراحت نمیشم؟
واقعا خستم خسته................