شما نگران سى سالگى نباش، اينقدر زود مثل برق و باد ميگذره، من خودم هم سن شما بودم فكر مى كردم سى سالگى ديگه حداقل دوتا بچه بغلمه، الان سه سال ديگه سى سالم ميشه دارم هنوز با خواستگار سر و كله مى زنم
به نظرم زندگى هاى مدرن ديگه مثل سابق نيست كه بخواى دست خالى و درس نخونده و سربازى نرفته جلو برى، اگر هم بر فرض كسى حاضر بشه با اين شرايط شما ازدواج كنه ( كما اين كه جديدا خيلى هارو ديدم اينجورى ازدواج مى كنند) بعدا سختى هاى زندگى رو خودتون بايد متضرر بشى
نگران بالا رفتن سن و عدم علاقه ت به ازدواج هم نباش، همين پير پسرهاى فاميلتون كه ميگن ما حاضر نيستيم ازدواج كنيم خودشون پاش بيفته از مجنون هم عاشق و شيفته تر ميشن و ميرن سر خونه زندگيشون
كما اين كه با يه مديريت ميتونين خيلى زودتر از اون چيزى كه فكر مى كنين به شرايط ازدواج برسيد، به نظرم الان كه دانشجو هستين تمركزتونو بذارين رو درستون بعد هم سعى كنين براى معافيت اقدام كنيد، فكر كنم يه كم دير به فكر مدرك گرفتن هم افتادين كه تو بيست و شيش سالگى تازه ليسانس مى گيرين! معمولا گرفتن ليسانس تا بيست و دو سالگى بيشتر طول نمى كشه








علاقه مندی ها (Bookmarks)