پشیمونم احساس میکنم با خاستگار فبلی خوشبخت میشدم...

[samantasara]

من هم گیر کردم که آدم منطقی ازدواج کنه یا با عشق.اگه بعد از ازدواج عشق ایجاد نشد چی؟مدرن بهتره یا سنتی؟اگه بشه یه کارشناس برامون توضیح بده خیلی خوبه.و اما باز کننده تاپیک شما حتمن برید یه مشاور.شما با این احساس زندگی کنید فقط خودتون رو زجر میدید.بعضی وقتها آدم تو زندگیش یه تصمیماتی میگیره که باید روش واسته و حتی تلاش کنه برای بهتر کردنش.شما دچار شک شدید و این داغون میکنه آدمو.شک به اساس زندگیتون و شوهرتون

مرسی از جوابتون
من عاشق شدن رو قبل از ازدواج تجربه کرده بودم اما به خاطر اینکه فکر میکردم اشتباهه و بعدا دچاره مشکل میشم رابطه مو با خاستگار قبلیم تموم کردم . که بعد با شوهرم اشنا شدم .شوهرم ومن یه دوست داشتن معمولی توام با احترام و منطق رو داشتیم و من فکر میکردم بعد از ازدواج همه چی فراموش میشه (شوهرم قبل از من با دختری دوست بوده و به قول خودش عاشق اون بوده).من طرف قبلیمو فراموش کردم اما متاسفانه عشقی از طرف شوهرم بهم داداه نشد.عشقی که دلمو بلرزونه ....و الان دارم فکر میکنم اگه با اون بودم حداقل مطمئن بودم منو از ته قلبش دوست داره

- - - Updated - - -

در کل ی چیزی که من بهش رسیدم اینه.
انسان اگه با عقل ازدواج گنه ممکنه عشق ایجاد بشه و ممکن هم هست که ایجاد نشه. ولی حداقل حداقلش که "ی زندگی توام با تفاهم با هم کفو خودمونه" را داریم و هیچموقع احتمالا به چالشهای خیلی عمیقی با همسرمون بر نخواهیم خورد.

ولی مساله اونجاست که اگه با احساس ازدواج کردید این خطر بزرگ وجود داره که بعد از فروکش کردن اون احساسات اولیه ممکنه چالشهای خیلی بدتری بوجود بیاد. بیشتر طلاقها تو ازدواجهای احساسی بوده نه عقلانی.
در ثانی عشق را باید تو زندگی ساخت و پرداخت نه اینکه فکر کنید مثل بارون خودبخود قراره براتون بباره. برید و هنر اینکار را بیاموزید وگرنه تمان ازدواج های هم که بر اساس عشقهای رمانتیک و ... شکل میگیره سرشار از اسیبهای بعدیه و در موارد بیشمار بعد از ی مدت اون احساسات بی حد و اندازه افول مبکنه و انشان میمانه و یک عمر مشکلات عدیده.

ممنون از جواب زیباتون
حرفتون کاملا منطقی هست .
من تو این دو سال خیلی تلاش کردم واسه رابطم .من حتی نذاشتم یه روز تو زندگیمون دعوا پیش بیاد همیشه هوای شوهرمو داشتم .سعی کردم یه مرد خوشبخت باشه .بعضی وقتا که حس میکنم ناراحته باهاش حرف میزنم و میگم چیزی ناراحتت میکنه .اونم با غم جواب میده نه من تو زندگیم همه چی دارم تو خیلی مهربونی زن خوبی هستی و .... ولی غمو تو چشاش میبینم .بد تر از همه اینه که حس میکنم غمه عشقه یکی دیگست و نمیتونم به رو خودم بیارمو خودمو کوچیک کنمو راجع به اون دختر باهاش حرف بزنم....