
نوشته اصلی توسط
sasha
چطور میتونید با این قضیه تریاک کشیدن خوانواده ایشون دورهمی و جلوی شما اینقدر عادی برخورد کنید؟ من با خوندنش شوکه شدم!
عزيزم من نميدونم از خوندن كدوم جمله به اين نتيجه رسيدى دارم عادى برخورد ميكنم؟! من خودم سر اين حريان تا دو هفته تو شك بودم،شب اولى كه اين موضوع رو فهميدم تا صبح گريه كردم و زن عموى شوهرم ارومم كرد.
(تو شهر ما اين مساله خيلى رايجه،مخصوصا روستاهاى اطراف ترياك كشيدن واسشون عاديه و يه نوع درمان ميدونن.البته تو خونواده هاى خيلى سطح پايين،و من دچار شك شدم وقتى اين مساله رو ديدم تو خونواده شوهرم،اونم انقدر عااادى.اخه من همچين صحنه اى رو تاحالا نديده بودم و خودم تو خونوادم نداشتم)
الانم جز اينكه تا ميتونم رابطه مو كم كنم و از ديدن دوباره اين صحنه فرار كنم كارى بلد نيستم
- - - Updated - - -

نوشته اصلی توسط
واحد
خواهر خوبم حرف شما متینه . زن وشوهر یعنی همراه همدل همسر پس طبیعیه که هر کارشون از جمله مسافرتشون با مشورت و صلاحدید و ترجیحا با همراهی همدیگه باشه . ولی مشکل شما اینه که شما خیلی زود ازدواج کردید . همسر شما هنوز به بلوغ فکری لازم نرسیده . دید درستی از زندگی زناشویی نداره . هنوز در دنیای مجردی سیر میکنه . علاوه بر اون اختلاف فرهنگی زیادی بین دو خانواده مشاهده میشه . نمیدونم تا چه حد میتونید خودتون رو با این فرهنگ وفق بدید . اونطور که متوجه شدم گفتید خواهر شوهرتون و همسرش دیدگاهشون از سایر اعضای خانواده متفاوته . شاید بهتر باشه ارتباطتتون رو با اونها بیشتر کنید و از بقیه کمتر کنید . چون قطع ارتباط با خانواده اش میسر نمیشه . در ضمن اونقدر هم اویزونش نشید که احساس خفگی کنه . (به تایپک این سخنرانی رو گوش کنید هم حتما سری بزنید )
دوست عزيزم لينكى كه معرفى كردينو پيدا نكردم من!!!
واينكه:
اين خواسته اى كه حالا منطقى هم هست رو چطور بايد به شوهرم بفهمونم؟! مثلا اينجور وقتا كه ساكشو بسته و داره ميره و جورى رفتار ميكنه كه انگار به من مربوط نيست و حق ندارم ناراحت شم چيكار بايد كنم؟! قهر؟ ؟!؟
(شوهرم ٤تا دايى داره كه زن يكيشون تا مرز طلاقم رفته با شوهرش سر اين جريانا،ولى خب ايشون همچنان همون موضعشو محكم نگه داشته و تنها تنها خوشه.بماند كه سه تاى ديگه شونم همين سبك رو دارن ولى خب زناشون ديگه چيزى نميگن،پذيرفتن و كنار اومدن.عوضش اوناهم يه ريز با خونوادشون ميرن خوشگذرونى تنهايى)همين يكم منو ميترسونه و نا اميدم ميكنه
اينم بگم خونوادم هرجا ميرن سفر و من نميرم شوهرم اصرااار داره كه تو تنها برو،به خاطر نمون كه توقع داشته باشى منم فرداروز به خاطرت بمونم و نرم
ولى من نميرم(حتى خونوادم كشورايى ميرن كه ميدونم ٥٠ساب ديگه م شوهرم نميتونه منو ببره،ولى بازم به خاطرش نميرم.اما اون...)
يا راهي خواهم يافت
يا راهي خواهم ساخت
ویرایش توسط Somebody20 : سه شنبه 25 آذر 93 در ساعت 00:59
علاقه مندی ها (Bookmarks)