چرا من اینطوری (بی احساس) شدم؟!

[hhp]

دوست من سلام

به همدردی خوش اومدی

دوست داری کسی باشه که با شما همدردی کنه... اینجا خیلی بیشتر از اونی که بخوای دوستان خوبی هستن که بتونی درد دل کنی و از تجربیاتشون استفاده کنی

هنوز هم میشه احساس رو در شما دید، همین که بخوای با شخصی درد دل کنی و احساست رو بیان کنی

اینکه خانواده رو به خودت نزدیکتر دیدی و این مسئله رو مطرح کردی کار خوبی بوده اما با دونستن این موضوع که خانواده از جریان با خبر هستن دلیل بر دوست نداشتن شما نیست، دلیل اصلیش رو باید از خود آنها جویا شد ولی شاید همین دوست داشتن شما بوده باشه که نخواستن بشکنی و احساساتت جریحه دار بشه، ولی متاسفانه در هرصورت اشتباه بوده و باعث شده نگرش شما به خانواده و اطرافیان تغییر کنه و احساسات منفی اطراف شما رو احاطه کنه.

یقینا شما هم میتونی به زندگی عادی سرشار از احساسات خوب برگردی، ظاهرا هنوز از خانواده دلخوری ؟
دوست من بخشش برای سلامتی روحت لازمه، کار اونها درست یا غلط این احتمال رو بده برای آرامش فرزندشون بوده باشه، از خانواده خودت دلخور نباش و اونجوری که شایسته یک خانواده هست بهشون عشق بورز و کنارشون شاد باش، حتی با نزدیکان و اطرافیان خودت شاد باش، از واقعیت درونی خودت ( احساسات پاکت ) خوب بهره ببر، خواهی دید احساساتت همچون گذشته بال و پر میگیره و شاد میشی ( ان شا الله )