سلام.
فرض کنید شما یک شی گران بها مثلا یک سکه بهار آزادی یا مقدار زیادی پول و یا مثلا لباسی زیبا و مناسب تنتون داشته باشید. آیا از نشون دادن این شی به افراد جامعه احساس بدی پیدا
میکنید؟ آیا داشتن این شی با ارزش باعث خجالت شماست؟
مسلما نه. همه ی ما وقتی چیزی داشته باشیم که ارزشمند باشه، هیچ وقت از داشتنش خجالت نمیکشیم.هرگز از اینکه دیگران ما رو با لباسی زیبا ببینن سرافکنده نیستیم و برعکس
دوست داریم همه ما رو ببینن.
مثالهایی که زدم شاید در نگاه اول بی ربط باشه اما اگه کمی به عمق رفتار شما توجه بشه ، متوجه منظور من میشید.
چیزی که روشنه اینه که شما از چیزی خجالت میکشید. از خود واقعی تون خجالت میکشید و به نوعی خودتون رو دوست ندارید.
شما خودتون رو اونقدر ارزشمند نمیبینید و به همین دلیل مشکل ارتباطی دارید. شما خودتون رو فردی قابل عرضه نمیبینید و میخواهید خود واقعی تون دیده نشه.
البته با توجه به گفته هاتون باید بگم که شما فردی هستید که فکر میکنید همه باید قبولتون داشته باشند و باید تو یه جمع همیشه مورد توجه همه باشید. که باید بگم این هم ریشه در این
نکته داره که خودتون رو ارزشمند نمیبینید.
قرار نیست همه ما رو دوست داشته باشند. اینکه فقط یک نفر هم من نوعی رو دوست داشته باشه کافیه. باید این نکته رو یاد بگیرید.
نه شما بلکه هیچ انسان دیگه ای توانایی این رو نداره که تو قلب همگان جا بگیره و خوب با طرز فکر شما ، مطمئنا زندگی تون به صورت جهنم در میاد چون ممکنه که شما چیزی رو دوست
داشته باید اما همکارتون نداشته باشه و شما برای جلب نظر اون مجبور باشید که علاقه هاتون رو کنار بذارید یا برعکس کاری کنید که اصلا بهش علاقه ندارید . زندگی تون سرشار از زجر
نخواهد شد؟
امیدوارم بتونید بفهمید که همه ی انسان ها از جمله شما فرد ارزشمندی هستید و باید به خودتون و داشته هاتون افتخار کنید و بدونید هیچ چیزی از دیگران کم ندارید.اگه چنین حسی پیدا
کردید مشکلتون چنان حل خواهد شد که بین صدها نفر میتونید سخنرانی کنید و با همه ی افراد ارتباط خوب و راضی کننده برقرار کنید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)