بهترهست بگی :
اگه نیومده بودی که من الان از داشتن همچین فرشته ای بی نصیب بودم . خدا به من لطف کرد که تو ناز نکردی و منی که چشمم ترسیده بود رو به بهشت قلبت وارد کردی و زندگی با خودت رو نصیبم کردی .... وقتی این حرفو میزنی ناراحت میشم ، از خودم ناراحت میشم که چکار کردم که اینطوری میگی ...... نمی دونم یا تو زودرنجی و حرف بی منظور منو به دل می گیری و ناراحت میشی یا من درست بلد نیستم رفتار کنم اما می دونم که همدیگر رو دوست داریم و می تونیم زندگی شیرینی با هم داشته باشیم همانطور که تا حالا داشتیم .... من که از تو عمیقاً راضیم و خدا را شکر می کنم که تو را نصیبم کرد ، به من کمک کن که یاد بگیرم اونجوری که بهت آرامش میده و راضی میشی باهات باشم و زندگی کنم .....
تصور کنید اینجوری بهش گفته بودید ، آیا عصبانیت و ناراحتی اش ادامه پیدا می کرد ؟ آیا باورش نمی شد اگر بد حرف زدید قصد واقعی تحقیرش رو نداشتید بلکه بلد نبودی چطور رفتار کنی و دیالوگ داشته باشی و ......؟
با کمک تصویر سازی ذهنی می توانید فانتزیهای عاشقانه با او را طراحی کنید و به اجرا در بیارید و لذت ببرید و خیالش را از بابت عشق و علاقه خودتون راحت کنید .
غرور را کنار بگذارید و هروقت اشتباه کردید بپذیرید و پیش قدم شوید و عذر خواهی کنید ، همین خودش محبت و عشق او را نسبت به شما روز افزون می کند و بهش آرامش و رضایت منتقل می کند و مانع دلخوری و ادامه آن می شود .
موفق باشید










علاقه مندی ها (Bookmarks)