سلام مجدد
santatian
کاملا حق باشماست .واقعا سخته که مردی با وجود این که عاشق زندگیشه و مطمئنا همسرش رو دوست داره درک نشه و احساساتش نادیده گرفته بشه یا اینکه وقتی احساساتش بروز داده میشه محکوم بشه .
پس احساسات حتما باید بروز داده بشه اما چگونه ؟تا چه حد ؟در چه موقعیت و مکانی ؟در چه حالتی ؟
اینها مهارت می خواد !!!وکار بسیار ظریف و حساسی هستش!
santatianگرامی من در مقام مشاوره نیستم که بخوام راهی جلوی پای شما بگذارم لذا از شما می خوام حتما به اتفاق همسرتون به یک مشاور خانواده مراجعه کنید .
چیزی که به ذهن من می رسه اینه .شاید به این علت که به مردها این را تلقین کردن که باید قوی باشند و مقاوم اونها هم یاد گرفتند تا می تونن در مقابل خواسته ها و احساساتشون مقاومت کنن و تا میشه از احساسات منفی و مثبتشون کسی مطلع نشه ووقتی این احساسات خصوصا منفی رو ی هم انباشته شد شاید درجایی نا مناسب و شاید نامتناسب بروز داده بشه . که اولین کسی که بعد از فرو نشستن احساسات منفی ناراضی و ناراحت میشه خود مرد هست چون احساس ضعیف و نا توانی بهش دست می ده . و حتی ممکنه در جای خانم بشینه ودرمورد خودش قضاوت کنه که خانمم من رو قوی نمی دونه درک نمی کنه. من، مرد دوست داشتنی نیستم و......
پس به نظر من یک راه می تونه بروز احساسا ت هم مثبت هم منفی باشه .و به هیچ عنوان از بروز انها جلوگیری نشه فقط روی کم و کیف ان تمرین و دقت بشه .
و دوم یه طرح از پیش تعریف شده بین همسران برنامه ریزی بشه که در مواقعی که احساسات به شدت بروز داده میشه هر کدوم چه انتظار و وظیفه ای در قبال هم دارند.
و راههای دیگه ای هم حتما وجود داره!