سلام سحر جان. شاید مانع شما سختگیری زیاد به خودت باشه اینکه میخوای فقط وقتی صحبت کنی که حتما حرف خیلی با ارزش وتاپی بزنی ودر واقع با این طرز فکر خودتو محدود کردی.ضمنا وقتی بخوای در موقعیتی که هستی مدام به این فکر کنی که هیچی واسه گفتن نداری و نگران بشی، بیشتر راه ورود ایده و حرفا رو میبندیی.
من پیشنهاد میکنم دیگه اصلا فکرتو روی این موضوع متمرکز نکن.در عوض به این توجه کن که شما قراره با این آقا زندگی تشکیل بدی و کلی موضوع واسه صحبت کردن هست. مثلا اینکه چقدر اهل کمک کردن تو کارای خونه به مادرت هستی؟ یا نظرت در مورد موضوع فلان چیه؟ میتونی در مورد اتفاقاتی که در طول روز یا هفته برات پیش اومده صحبت کنی. یا اینکه از حرفا وتعریفای خودش،سوالی بپرسی و ....
یادت باشه تا وقتی بخوای به سکوتت فکر کنی و اینکه بخاطر پرهیز از سکوت،دنبال حرف بگردی، یا موضوعی گیر نمیاری و یا اگر هم حرفی گیر بیاری احتمالا مصنوعیه یا کوتاه مدت وموقت.
پس سعی کن بیشتر به اهمیت خود حرفا و موضوعی که ذهنتو مشغول کرده توجه کنی.منظور اینه که مثلا وقتی در مورد مهمونی که رفتی میخوای صحبت کنی با این نیت نباشه که اینو بگم که حرفی زده باشم. نه. بلکه با این نیت باشه که اینو میگم چون دوست دارم درباره این موضوع صحبت کنم و نظر نامزدمم بدونم. یا اینکه در مورد هر چیزی که واست سواله هم میتونی صحبت کنی.
اگر اینطور به موضوع نگاه کنی ،بطور ناخودآگاه میبینی که شاید وقت هم کم بیاری واسه حرف زدن.
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)