سلام.واحد عزیز از کمک هاتون ممنونم..کمی دلگرم شدم.
امروز رفتم پیشش برای کار و کارهای دکترام...اولش رفتم پیشش با موضوع کار و درس صحبت دو دقیقه ای داشتم، بعدش خاستم بهش حرفی بزنم بغض گلومو گرفت ولی چیزی نتونستم بگم و فقط در مورد کار و حقوق و درسو این چیزاگفتم و روم نشد بهش چیزی از خودم و احساسم بگم بهم گفت چه خبر و این چیزا ولی من نتونستم چیزی بگم سرمو گداشتم پایین.
الان متوجه شدم رفته با همکارم در مورد حقوقم صحبت کرده و حقوقمو سریع واریز کردن..
دفعه قبل که خاستگار داشتم خواهرم باهاش صحبت کرد که چرا اقدام نمیکنی و گفته که من شرایطمو میخام آماده کنم و نیومد الان هم خواهرم بره جلو همین حرفا پیش میاد و با این قهر و دوری عاطفی به نظرم بی تاثیره..
به نظرم که خودم باید بهش بگم تا متوجه بشه..چند ماهی هست که احساسات درونم رو سرکوب کردم تا غرورم نشکنه ولی....
بدترین ویژگی اخلاقی من خجالتی بودن و آروم بودنمه که همیشه جلوی احساساتمو گرفته.