دچار بحران شناختی در مورد خودم شدم.خودم رو پر از نقص میبینم

[tanin-91]

طنین خانوم لطفا انتظارات از خودتون رو پایین بیارید ، مطمئنا و مطئنا شما ویژگی های مثبت بسیاری دارید که در یک کاغذ هم حتی جا نمیشه بنویسیدشون ! ولی اون ویژگی ها از دیدتون جذاب نیستن ، شما ویژگی هایی رو میخواید که باهاش پز بدید . ( این یه چیز طبیعیه و ایرادی درش نیست )
ولی! نگاه مردم با نگاهی که شما از خودتون دارید متفاوته ، شما وارد مرحله ای از زندگیتون شدید که مهارت های اجتماعی درش حرف اول رو میزنه ، و چون این مهارت ها رو به خوبی بلد نیستید الان دچار ضعف شدید .
نگران نباشید !
این مهارت ها یاد گرفتنین !
همه چیز به ذهنیتتون بستگی داره ، شما باید ابتدا به این باور برسید که برای دیگران زندگی نکنید ، به خواسته دیگران اهمیت ندید و برای خودتون زندگی کنید . شما باید کلا حرف دیگران رو باد هوا در نظر بگیرید !
دوست دارید چه کار کنید ؟ بسم الله همون کار رو انجام بدید ...مردم به اندازه ایمانی که شما به هدفتون دارید به شما جذب میشن ، هیتلر رو ببینید چقدر ادم رو تونست برای هدف نادرستش جذب کنه ! چرا ؟ چون بلد بود ادای ادمهای محکم رو در بیاره و اینطوری همه باورشون شد راهش درسته ...
شما هم ادای ادمهای محکم رو در بیارید ! کم کم مثل کوه محکم میشید در حدی که همه به شما تکیه میکنن
از ضعف هاتون نترسید و باهاشون دوست بشید ، ضعف های شما کودکان یتیم سختی کشیده ای هستن که هیچ کس رو در زندگیشون الا شما ندارن ، پسشون نزنید ، گناه دارن ! با اعتماد به نفس کنارشون باشید و دستشونو بگیرید و بلندشون کنید .
ایرادهای شما خود شما رو تشکیل نمیدن ! شما گوهر انسانیتتون هست که شما رو تشکیل میده .ضعف هاتون همه قابل جبران هستن به شرطی که کوچیکشون کنید و بیش از حد بهشون بها ندید.

متاسفانه من اصلا حی شبیه آدمای محکم نیستم.حتی قیافمم یکی میبینه میگه این چقد مظلومه!همش تو ذهنم اینه که باید به یکی تکیه کنم.دوس دارم یه نفر پیشم باشه هر وقت به مشکل خوردم عصای جادوییشو دربیاره مشکلمو حل کنه.میدونم باید هممون به خدا تکیه کنیم ولی نتونستم اینو درک کنم.ذهن من خیلی آشفته و پریشون و بی نظم شده.اکثر آدمایی که دو رو برم میبینم از من قوی تر هستن.حتی اونایی که اعتقادات دینی محکمی ندارن.ولی اعتماد به نفسی دارن که من نمیدونم منشاء اعتماد به نفس کجاست!با خودم میگم خوب حتما چیزی در وجودشون دارن که بهش اعتماد دارن.ولی من ندارم!!

زندگی ادمهای موفق ، پر از فرمول هاییه که من و شما ازش خبر نداریم ! باور کنید موفقیت به یاد گرفتن و به کار گیری همین فرمول هاست ...ماشین موفقیت در ابتدا بسیار کند ممکنه حرکت کنه و شما رو ناامید کنه ولی وقتی شتاب گرفت سرعتش بیشتر و بیشتر میشه و شما وارد اتوبان موفقیت میشید ، منتهی قبلش لازمه شروع کار رو دووم بیارید .
من و خیلی های دیگه که تو این سایت هستیم هر کدوممون موفقیت های زیادی داریم ولی میبینید که گرفتاری های بی شماری هم داریم که به خوبی تونستیم از منظر دیگران بپوشونیمشون ، شما از کجا میدونید که دیگران گرفتاری و مشکلات ندارن !
در نهایت هم هممون 30 سال دیگه مفید یبشتر زنده نیستیم پس چرا به کسانی که میدونیم در اینده دور یا نزدیک قراره بمیرن حسودی کنیم ؟ طنین خانوم دلیل حسادت بزرگ جلوه کردن دنیا پیش چشمان ماست ، دلیل حسادت کوچک بودن جهان بینی ماست که زیبایی ها و ظواهر دنیا رو بیش از حد برای خودمون بزرگ کردیم . به قول شوپنهاور حتی بزرگترین لذتهای دنیا هم بعد از چند صباح برامون عادی میشه و چون دوست داریم دوباره اون لحظات رو داشته باشیم فقط خاطره ناراحت کننده از اون برامون به جا میمونه ، پس برای این دنیا بیشتر از کوپنش ارزش قائل نباشید .
پاشید و بجنگید

من حتی به مرگ بعضیا هم حسودی میکنم:( قبلا اصلا آدم حسودی نبودم ولی الان مدام میگم خوش بحال فلانی و فلانی .کاش من جای اونا بودم.کاش اصلا اینی که هستم نبودم!