با شوهر م که وابسته به مامانش است چی کار کنم؟

[پرواز1]

سلام خانم دپرتیو. اسم خوبی انتخاب نکردی از همین جا معلومه فقط انرژی منفیا رو جذب می کنی.

ببین عزیزم تا کارت به جاهای باریک نکشییده و این دپرس بودنت زندگیتو زخمی نکرده یه سری واقعیت ها را باید بپذیری و درک کنی.

همسرت به حرف مادرش گوش میده و هر چی گفت رو عملی می کنه. تو خرید از مادرش نظر خواست و و و .... خیلی چیزای دیگه. که هنوز از این به بعد باهاش روبرو میشی.

خب این یه واقعیتیه که بعضی مردا از مادرشون خییلی حرف شنوی دارن و بعضی مادرا هم که دائم در حال دخالت تو زندگی پسرشونن.

خب چند تا نکته وجود داره که باید بهش دقت کرد:

- اینکه مادرش رو نمی تونی تغییر بدی.

- به همسرت هم نمی تونی مستقیم بگی به حرفش گوش نکن. چون شرایط بدتر میشه و ممکنه کلا بچسبه اونطرف. از شما بیشتر فاصله بیگیره. حرفای شما رو منتقل به خانوادش بکنه و خلاصه در جهت حمایت از خانوادش تو خونه شما شب و روز دعوا باشه که چرا مادرت این کار رو کرد و... ایشون هم طرفداری و... .

- بعد بعدی شما هستی. تو این مورد می تونی کار کنی و نتیجه بگیری با درایت و با مهارت.


من تو اواخر عقد و دو ماهه اول عروسیم به خاطر دخالت های خانواده ی همسرم نه از زندگی مشترک که از زندگی کلا سیر شده بودم. اینقد بهم ریخته بودم. اذیت های خانواده همسرت یک دهم اذیت هایی که من شدم نبود. تا حدی که کلا فکرم ذهنم جسمم همش به تحلیل رفت. به جای شادی تو زندگیم غم رو انتخاب کرده بودم چون تحت تاثیر کارهاشون قرار میگرفتم و حرص میخوردم و دائم رفتاراشون رو با زندگیم تجزیه و تحلیل میکردم.

اما به مرور و کم کم با مطالعه استفاده از مطالب این تالار شرایط و موقعیت خودم دستم اومد باید چکارکنم. کاری که کردم این بود که کلا بیخیال خانواده همسرم شدم البته تو ذهنم. دیدم داغونم گفتم نمی ارزه بخاطر ادمایی که خودشون درک لازم رو ندارند خودم رو داغون کنم میزاشتم به پای هر چیزی کاراشون رو.

تا تونستم فاصله گرفتم. رسمی شدم احترام گذاشتم. از طرف همسرم هم خودم رو زدم به تجاهل. که نمی دونم مادرت گفته این کار رو بکن خواهرت گفته. همسرم باورکن در روز یک ساعت چهل دقیقه با خواهرش تلفنی حرف میزد با من اگه ازش فاصله داشتم نهایت پنج دقیقه.باورت میشه!!! اصلا حرفی از خانوادش نمی زدم و هیچ اعتراضی نمی کردم.

ولی محبتم رو به همسرم بیشتر کردم. کم کم رابطمون بهتر شد. من دوران عقد خوبی نداشتم. اما بعد عروسی خدا روشکر بهترین دوران زندگی شد برام چون خودم خواستم. الان هم بارها و بارها شرایط پیش میاد که دوباره بحثهای همیشگی بشه که چرا خانوادت... و جنگ بشه. اما سعی می کنم که حلش کنم به جای غصه خوردن. مادرش اینا اومدن خونم دیگه نفس نداشتم ببینمشون اما بخدا توکل کردم و تا تونستم بهشون احترام گذاشتم اینقد روشون تاثیر گذاشت که نگو .

شما گفتی مادرشوهرت اومد تهران. پس معلومه که فاصله داری ازشون. این خودش خیلی خوبه و شرایط رو بهتر می کنه. تو این زمینه هم با هم مشترکیم.

پس تنها راهی که وجود داره محبت محبت محبت و احترام به همسرت هست. همه چی رو بی خیال شو عروس خانم. تلخ نکن برای خودت زندگیتو. هیچ چیزی ارزشش رو نداره که ارامشت به هم بریزه.

وقتی شوهرت میخاد به خانوادش برسه به هر طریقی با حرف گوش کردن و ... احساس مالکیتت گل نکنه که مال منی و نباید مال کس دیگه ای باشی. البته تو ذهنت ها. راستش من اولش محبت میکردم نه اینکه خیلی دوستش داشته باشم چون خسته شده بودم از کاراش فقط گفتم ایشون هم مثل همه هم اتاقیایی که داشتم و با هم خوب بودیم کاری به کارای خانوادشون نداشتیم. فقط به خاطر ارامش داشتن و خوب در کنار هم بودن. اصلا کاری به کار ارتباطش با خانوادش نداشتم تا اینکه الان شرایط خیلی بهتر شد.

شادکام باشید عروس خانم