نگرفتن عروسي

[شیدا.]

به نظر من بدون جشن، قشنگ نیست.

همه پدر و مادرها و خواهر برادرها دوست دارند که دختر / پسر یا خواهر / برادرشون را تو لباس عروسی / دامادی ببینن و توی شادی ازدواجشون شریک باشند.

خود عروس خانم هم بعدها هر بار عروسی بره یا دلش بگیره یاد جشن نگرفتن خودتون می افته و غصه می خوره ( از دل آقایون خبر ندارم که بعدها می گیره یا نه )

جشن 50 میلیونی نگیرید، اما یه چشن ده میلیونی که می شه گرفت.

50- 40 نفر از نزدیکان + شام و کیک و لباس و عکس ... مختصر باشه.

زندگی مشترک ارزش این را داره که دیگران را هم توی شادیتون شریک کنید و با دعا و لبخند اونها شروع کنید.

اینقد مادی و بد به قضیه نگاه نکنید، که یه عده بیان بخورن و برن و ...
همه مهمونها هم کادو می دن و بخشی از هزینه هاتون جبران می شه.

مبارکه