چرا من نمیتونم یه زندگی عادی داشته باشم؟

[khaleghezey]

درود بانو دلسای گرامی

مطالبی که نوشتی و درد دلی که میکنی واقعا درک میکنم و کاملا احساس میکنم چقدر داری اذیت میشی و اینکه توقع زیادی نیست هر دختری ازدواج میکنه برای اینکه کنار شریک زندگیش احساس بهتری داشته باشه وگرنه خانه پدرش میماند و دلیلی نداشت ازدواج کنه.

چندوقته به این نتیجه رسیدم زندگی متاهلی و مشترک واقعا بدرد جامعه ما نمیخوره چون بلد نیستیم اجتماعی باشیم بلد نیستیم به دیگران احترام بزاریم و حقوقشان را محترم بشماریم یاد نگرفتیم کار گروهی انجام بدیم کنار همدیگه اگه دقت کنی حتی توی ورزش هم ایران توی ورزش های انفرادیه که مدال میاره نه گروهی اگرم میبینی مدالی میاره توی ورزشی مثل والیبال بخاطر تلاش بسیار زیاد بازیکن هاش و تفکر حرفه ای مربی خارجیشه.واقعا یاد نداریم و جایی هم نیست شوربختانه آموزش بده که درست زندگی کردن را یاد بگیریم نه خانواده نه تلویزیون میلی!نه اموزش و پروش نه جامعه خودت باید دنبالش بری تا یاد بگیری!!

اگرم قبلا زندگی ها بهتر بود و کمتر طلاق بود نه اینکه خوشبخت بودن نه این تفکر غلطه چون خانوم ها یاد گرفته بودن که سازگاری داشته باشن و واقعیت ها و داشته هایشان را میپذیرفتند مثل اینکه بخوای ماکارونی درست کنی ولی گوشت نداشته باشی میشه سویا را جایگزین گوشت کرد.ما یه خانواده پرجمعیت هستیم وقتی دقت میکنم رفتار خواهرهای بزرگ خودمو با خواهرهای کوچیکم به نکته جالبی میرسم اینکه چقدر اخلاقهای خواهرهای بزرگم به مادر خدابیامرزم رفته و خواهرهای کوچیکم کمتر و امروزی تر هستند البته تفکر امروزی تر.من خودم با کار کردن خانوم ها صددرصد موافقم ولی کاری باشه در شان و منزلتشان و اینکه به زندگیشان آسیب نرسه.ولی اگه بخوام واقعیت را بگم و خانومی ازم بپرسه برم سر کار بهش میگم تا وقتی مجبوری اینکار را انجام نده به هیچ عنوان!نه بخاطر اینکه شایستگی و لیاقتش را نداری نه اصلا و ابدا به این خاطر که 1.حقوقت خرج خانواده میشه و آخرسر چیزی برای خودت نمیمانه 2.هیچ تغییری توی خانواده اتفاق نمیوفته و اینکه دلت را بخوای به این خوش کنی شوهرت درکت میکنه بچه هات درکت میکنن و کمکت میکنن و میبیننن چقدر تحت فشار هستی و اینکه در دوره ماهانه قرار داری و بیشتر بهت توجه کنن با اینکه استحقاق و لیاقتش را دار یولی اتفاق نمیوفته مگر در موراد بسیار خاص!
زندگی متاهلی همینه برای بقیه هم بهتر از این نیست فقط فرقش اینه که قدیما خانومها بیشتر سازگاری داشتن ولی الان دخترها و همسران امروزی تر شدن و به حقوقشان آشناتر شدن که نتیجش شده طلاق بیشتر توی جامعه هر 3یا نهایت 4تا ازدواج یکی میشه طلاق.این وسط باید بدانید که در آقایان هیچ تغییر خاصی اتفاق نیافتاده تقریبا همان مردان نسل قدیم هستند گرچه امروزی تر شدن ولی تغییر در رفتار و نگرششان نیافتاده.این وسط تنها خانومها هستند که دارن ضرر میکنن و بعضی هاشونم ترجیح میدن ازدواج نکنن و مجرد باقی بمانن.

نظر بالا نظر شخصی خودمه و با اینکه واقعیت داره ولی دوست ندارم اینجحوری نگاه کنم.ترجیح میدم خوشبین باشم

حالا نظر اصلی وقتی دقت میکنم میبینم واقعا حق با نوشته بانو فرشته مهربان هستش در مورد نداشتن انتظار.
مورد دیگه هم بنظر من بشخصه نداشتن مهارت و ندیدن آموزش مردان در دوران مجردی هستش بخصوص در منزل و اینکه شوربختانه پدرهای نسل قدیم توی این مورد خاص ابراز علاقه و تشکر کردن از همسر یکمقدار خساست بخرج میدادن.
و در اخر اینو فراموش نکن مردهای ایرانی در هر سنی باشن مامانی هستن با هر موقعیت اجتماعی و تحصیلی و درامدی و تیپ و قیافه و شخصیتی به مادرشان بیش از اندازه وابسته هستن.بزار برای خودشان خوش باشن مادر و پسر خیلی کاری به کارشان نداشته باش حرص هم نخور.بجاش استراحت کن و عشقت را در این موقعیتی که داری به فرزندت منتقل کن و انرژی دوباره کسب کن برای اینکه دوباره بری به جنگ اژدهایی که شوربختانه هم شما و هم شوهرت دارید بزرگش میکنید با کارهای نادرست و اشتباهی که انجام میدید(اژدهای طلاق)

پ.ن:شاید امروز آخرین روزی باشه که نفس میکشم و زنده ام آخرین روزی که همسرمو در اغوش میگیرم و میبنیمش دخترمو بغل میکنم و میبوسمش و خنده هاشو نظاره میکنم مهم نیست دیروز چی شده هرچی بود تمام شد و رفت مهم امروزه و اینکه قدرشو میدونم.(جادوی زندگی من)

- - - Updated - - -

درود بانو دلسای گرامی

مطالبی که نوشتی و درد دلی که میکنی واقعا درک میکنم و کاملا احساس میکنم چقدر داری اذیت میشی و اینکه توقع زیادی نیست هر دختری ازدواج میکنه برای اینکه کنار شریک زندگیش احساس بهتری داشته باشه وگرنه خانه پدرش میماند و دلیلی نداشت ازدواج کنه.

چندوقته به این نتیجه رسیدم زندگی متاهلی و مشترک واقعا بدرد جامعه ما نمیخوره چون بلد نیستیم اجتماعی باشیم بلد نیستیم به دیگران احترام بزاریم و حقوقشان را محترم بشماریم یاد نگرفتیم کار گروهی انجام بدیم کنار همدیگه اگه دقت کنی حتی توی ورزش هم ایران توی ورزش های انفرادیه که مدال میاره نه گروهی اگرم میبینی مدالی میاره توی ورزشی مثل والیبال بخاطر تلاش بسیار زیاد بازیکن هاش و تفکر حرفه ای مربی خارجیشه.واقعا یاد نداریم و جایی هم نیست شوربختانه آموزش بده که درست زندگی کردن را یاد بگیریم نه خانواده نه تلویزیون میلی!نه اموزش و پروش نه جامعه خودت باید دنبالش بری تا یاد بگیری!!

اگرم قبلا زندگی ها بهتر بود و کمتر طلاق بود نه اینکه خوشبخت بودن نه این تفکر غلطه چون خانوم ها یاد گرفته بودن که سازگاری داشته باشن و واقعیت ها و داشته هایشان را میپذیرفتند مثل اینکه بخوای ماکارونی درست کنی ولی گوشت نداشته باشی میشه سویا را جایگزین گوشت کرد.ما یه خانواده پرجمعیت هستیم وقتی دقت میکنم رفتار خواهرهای بزرگ خودمو با خواهرهای کوچیکم به نکته جالبی میرسم اینکه چقدر اخلاقهای خواهرهای بزرگم به مادر خدابیامرزم رفته و خواهرهای کوچیکم کمتر و امروزی تر هستند البته تفکر امروزی تر.من خودم با کار کردن خانوم ها صددرصد موافقم ولی کاری باشه در شان و منزلتشان و اینکه به زندگیشان آسیب نرسه.ولی اگه بخوام واقعیت را بگم و خانومی ازم بپرسه برم سر کار بهش میگم تا وقتی مجبوری اینکار را انجام نده به هیچ عنوان!نه بخاطر اینکه شایستگی و لیاقتش را نداری نه اصلا و ابدا به این خاطر که 1.حقوقت خرج خانواده میشه و آخرسر چیزی برای خودت نمیمانه 2.هیچ تغییری توی خانواده اتفاق نمیوفته و اینکه دلت را بخوای به این خوش کنی شوهرت درکت میکنه بچه هات درکت میکنن و کمکت میکنن و میبیننن چقدر تحت فشار هستی و اینکه در دوره ماهانه قرار داری و بیشتر بهت توجه کنن با اینکه استحقاق و لیاقتش را دار یولی اتفاق نمیوفته مگر در موراد بسیار خاص!
زندگی متاهلی همینه برای بقیه هم بهتر از این نیست فقط فرقش اینه که قدیما خانومها بیشتر سازگاری داشتن ولی الان دخترها و همسران امروزی تر شدن و به حقوقشان آشناتر شدن که نتیجش شده طلاق بیشتر توی جامعه هر 3یا نهایت 4تا ازدواج یکی میشه طلاق.این وسط باید بدانید که در آقایان هیچ تغییر خاصی اتفاق نیافتاده تقریبا همان مردان نسل قدیم هستند گرچه امروزی تر شدن ولی تغییر در رفتار و نگرششان نیافتاده.این وسط تنها خانومها هستند که دارن ضرر میکنن و بعضی هاشونم ترجیح میدن ازدواج نکنن و مجرد باقی بمانن.

نظر بالا نظر شخصی خودمه و با اینکه واقعیت داره ولی دوست ندارم اینجحوری نگاه کنم.ترجیح میدم خوشبین باشم

حالا نظر اصلی وقتی دقت میکنم میبینم واقعا حق با نوشته بانو فرشته مهربان هستش در مورد نداشتن انتظار.
مورد دیگه هم بنظر من بشخصه نداشتن مهارت و ندیدن آموزش مردان در دوران مجردی هستش بخصوص در منزل و اینکه شوربختانه پدرهای نسل قدیم توی این مورد خاص ابراز علاقه و تشکر کردن از همسر یکمقدار خساست بخرج میدادن.
و در اخر اینو فراموش نکن مردهای ایرانی در هر سنی باشن مامانی هستن با هر موقعیت اجتماعی و تحصیلی و درامدی و تیپ و قیافه و شخصیتی به مادرشان بیش از اندازه وابسته هستن.بزار برای خودشان خوش باشن مادر و پسر خیلی کاری به کارشان نداشته باش حرص هم نخور.بجاش استراحت کن و عشقت را در این موقعیتی که داری به فرزندت منتقل کن و انرژی دوباره کسب کن برای اینکه دوباره بری به جنگ اژدهایی که شوربختانه هم شما و هم شوهرت دارید بزرگش میکنید با کارهای نادرست و اشتباهی که انجام میدید(اژدهای طلاق)

پ.ن:شاید امروز آخرین روزی باشه که نفس میکشم و زنده ام آخرین روزی که همسرمو در اغوش میگیرم و میبنیمش دخترمو بغل میکنم و میبوسمش و خنده هاشو نظاره میکنم مهم نیست دیروز چی شده هرچی بود تمام شد و رفت مهم امروزه و اینکه قدرشو میدونم.(جادوی زندگی من)