می ترسم برای خواستگاریش پا پیش بزارم

[reihane_b]

منم با نظر دوستمون mercury موافقم،
شما میتونید از ایشون خواستگاری کنید ،و ایشون هم میتونن قبول کنن یا خیر.
اگر قبول کردن که تازه مراحل شناخت شروع میشه،و باید در فضاهای مختلف و خانواده ایشون رو ببینید و بعد تصمیم بگیرید
اگرم قبول نکردن، باز هم هیچ دلیلی نداره که غرور شما له بشه، از قدیم تا بوده همین بوده، پسر میره خواستگاری و تو اینجور مواقع کمی غرورش رو به قول خودتون زیر پا میذاره

راستش من دیدم پسرایی که میگن تا مطمئن نشیم دختر جوابش چی هست یا نظرش راجب ما مثبته یا منفی،از خواستگاری کردن میترسن، اصلا قبول ندارم! تازه یه امتیازه منفی هم به اینجور پسرا میدم!
چون باید اونقدر خواهان باشن و بااعتماد به نفس، که ترس از شنیدن جواب منفی اونا رو از گفتن خواسته شون منع نکنه

اگه 1درصد هم احتمال میدید ایشون قبول کنن برید خواستگاریشون،پس برید!
چرا پسرای ما اینطوری شدن؟!؟ همشون یه کم ببخشید نازنازو شدن! تحمل شنیدن "نه" رو ندارن!! خب مگه قراره دختر مورد نظر بیاد به شما بگه بیاید خواستگاریم تا شما برید؟!

برادر من اگه واقعا تفاوت ها به نظر خودت زیاد نیست،که درآینده مشکل ساز بشه، به روش درستش(که خودش جای بحث داره) اقدام کنید

[مکانیک]

منم با نظر دوستمون mercury موافقم، ...

منم بهش حق انتخاب میدم
اگه زحمتی نیست یه دونه از اون نمره منفیها رو به من بدید چون من دقیقا از همون پسرهام
ببینید شما خانومید و شاید هضم این براتون سخت باشه چرا یه آقا اینقدر مغرور باشه
ولی خواهر من این غرور حس کاذبی نیست وقتی تو این مملکت یه جوون تا اینکه بتونه رو پاش بایسته(اگه بتونه) باید انواع بی احترامی ها ،شکستها و بیگاری ها و تحقیرها و ... را تحمل کنه وقتی به یه جایی رسید قبول کن باید برای از دست دادن غرورش نگران باشه.
چندتا از دوستام هستن از ترس نه شنیدن و از ترس اینکه موقعیت شغلی یا اجتماعیشون از بین بره میترسن پیشنهاد بدن چون هم خانومه شاید موقعیتش خوب باشه یا شاید حتی دوستم داره واسه اون کار میکنه و هر دوشون هم مجرد موندن
=====
mobin31080
آره پسر عجیب درم کردی تو اینصحنه
قبول کن هرکاری کنیم آخرش ته ذهنمون درگیره
راستش خیلی دوست داشتم یه جورایی ناشناس زیر و بم خودشون و خانوادشون را بفهمم
اگه یا سرویس اطلاعاتی داشتیمتو امور خیر فعالیت مبکرد خوب بوداااا