شوهرمو دوست ندارم، دارم زندگی مونو تحمل می کنم!

[فرشته مهربان]

راستش قصد ندارم كه جدا شم از شوهرم، قصد دارم ياد بگيرم دوستشون داشته باشم، مثل يه زن خوب باشم، دركش كنم.

دوست دارم ياد بگيرم واسه پسرم مادرى كنم. دوستش داشته باشم، آينده ش برام مهم باشه.

قطعا پيش مشاور خواهيم رفت، چون بس كه شوهرم نشسته اينور اونور درد دل كرده و به هيچ نتيجه اى نرسيده قاطعانه تصميم گرفته بريم پيش مشاور. منتها ميخوام بدونم مشاور اگه مشكلاتو بهش بگم احيانا در موردش با شوهرم صحبت خواهد كرد يا نه؟ چون نمى خوام اون چيزى بدونه.

با سلام

بسیار تحسینت می کنم برای این جملاتت . این نشون دهنده این هست که شما در زندگی دچار غافلگیری شدید یعنی بدون آمادگی و صرفاً رمانتیک ازدواج کردی و زود هم بدون آمادگی و درک مناسبی از زندگی مشترک بچه دار شدی و ...... لذا همه چیز را از چشم همسرت می بینی . اما ته دلت خودت از این احساسات منفی از این بی احساسیت نسبت به همسر و فرزندت ناراضی هستی و این خوبه . اینکه به فکر حلش هستی خیلی خیلی خوب هست از این جهت که بهت انگیزه عمل می دهد .

تصمیمیت برای مشاوره حضوری هم بسیار عالی هست و همانطور که کیت کت اشاره کرد بهتر هست که یک مشاور مطمئن و ترجیحاً زن پیدا کنی و از همان اول هم بگویی قصد داری خودت را تغییر دهی و زندگیت را بازسازی کنی .

عشق زیاد همسرت و خرج احساساتش نسبت به شما هم آفتی هست که شما را بی تفاوت کرده . بهتره با درک درست این عشق با تصور اینکه اگر نبود و با کسی زندگی می کردی که مثل بعضی از خانمهایی که آمده اند تالار و از بی تفاوتی همسرانشان و عدم احساس ورزیشان گفته اند می بود چطور بود ؟؟؟

واقعیت این هست که وقتی درک عمیقی از زندگی و ضرورتهایش و مهارتها و همسری نداشته باشیم از هرچه که داریم ناراضی هستیم و دنبال آنچه فکر می کنیم نداریم هستیم و هدر می دهیم فرصتهای لذت بردن از آنچه داریم را و به آنچه چشم دوخته ایم هم نمی توانیم برسیم چون شدنی نیست .

شما هم از بودن با همسرت ، پسرت و لحظه لحظه زندگیت لذت نمی بری و حسرت تصوراتت را می خوری تصور همسری بهتر که می توانستی داشته باشی و موقعیتی بهتر و ..... ولی آیا اکنون می شود به آن تصورات رسید ... خودت هم فهمیده ای که خیر پس چرا امروز را فدای ای کاش ها می کنی . به این فکر نمی کنی این روزهای عمر است که از دست می رود ؟ خدای ناکرده اگر برای امروزمان فردایی در کار نباشد ( یک لحظه تصورش را بکنیم که فردا آخرین روز زندگی ماست ) بنگریم که چگونه گذرانده ایم ؟ ...... اگر می گوییم ای وای چرا بهتر از این استفاده نکردم بدانیم که بهتر است امروز را دریابیم و از داشته هایمان لذت ببریم و کوتاهی نکنیم که کوتاهی را درمانی نیست .

بر لب جویی نشین و گذر عمر ببین
کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس

مشاوره که رفتی بخواه که راه کار عملیاتی دهد و به شدت عمل گرا باش ما هم در حد توانمان بهت کمک می کنیم که زندگی را طوری دیگر ببینی