دوست عزیز
به نظر من مشکل شما جدی نیست و همسرتون رو با کلام و صحبت مهربانانه و بالغانه میتونی هم مسیر با خودت
کنی. همانطور که گفتی همسرت در بسیاری از اموری که باید سکوت کنه یا مدیریت کنه ولی ضعیفه و شتابزده و پرخاشگرانه برخورد میکنه برای همین گریه میکنه و یا زود عصبانی میشه.
بهتر است شما خط قرمزهای رفتارهای اون رو بشناسی و بهشون احترام بزاری البته اون هم بالطبع باید همینکار رو بکنه
وگرنه کم کم این مشکلاتتون روی هم انبار میشه و مثل یک انبار باروت یک دفعه یکجا منفجر میشه و خدای نکرده ریشه
زندگیتون رو میسوزونه
خیلی ساده- راحت و شفاف اینجا آمدی مشکلت را گفتی چرا به همین شفافی و راحتی با همسرت گفتگو نمیکنی؟؟
یک روز دعوتش کن بیرون از خانه کافی شاپ یا فضای سبز زیبا و و آرامی و بهش بگو دوست دارم باهات دردودل کنم
و برحسب اولویت مشکلاتی که باهاش داری (هرکدوم که اهمیت بیشتری داره اول بگو) و باههاش قرار بزار مثلا
هرهفته شب جمعه باید 1 ساعت در مورد اختلافات و ناراحتیهایی که از هم داریم صحبت کنیم و رفعش کنیم تا هفته
بعد این مشکلات کمتر بشه. سعی کن خودت هم به دلش رفتار کنی و با رعایت احترام با خانواده اش برخوردکنی.
دیگه متاهل هستید و قرار نیست که مرتب خانواده همدیگر رو بشمارید و زیر سوال ببرید و یا به رخ هم بکشید.
خانواده هرکس مثل پوست و گوشت بدنش جز نقاط حساس هست که باید با لطافت و مهربانی باهاشون رفتار بشه.
و اصولا بیشتر افراد روی اونها تعصب دارند شاید همسرتون در این مورد حساس تر و شکننده تر هست.
خانمتون اگر احساس امنیت و آرامش بیشتری در خانه و در کنار شما داشته باشه از اضطرابهای کاری و درسیش خیلی کم میشه و در روابط عاطفی و ج .ن .س .ی ش هم شاداب تر و نرمال رفتار میکند.
سعی کنید با مهربانی و احترام باهاش مثل یک ملکه رفتار کنید تا پادشاه قلب و جسمش باشید
به نظر من اگر این راه جواب نداد از یک مشاور مجرب خانم کمک بخواه که باهر دوتون مشاوره مشترک و فردی داشته باشه.
یاحقالتماس دعا
علاقه مندی ها (Bookmarks)