سلام به همگي به خصوص زيبا.ده گرامي
اميدوارم سوالم رو خونده باشي؟منتظر جوابتون موندم ولي جوابي دريافت نكردم!!!
(سوار اتوبوس شدن و بچه هاي شلوغ همراه پدرشون اومدن و....نظرتون در مورد خونسردي پدر؟)
حدسهاي احتمالي:عجب پدر خونسردي عين خيالشم نميشه بچه هاش اتوبوس رو گذاشتن رو سرشون اون موقع اروم يه گوشه نشسته يا عجب پدر بي فكري هيچي به بچه هاش نميگه يا عجب ادم بي فرهنگي نميتونه دو تا بچه رو خوب تربيت كنه يا...
(البته ببخشيد اينها همه احتمالات)
حالا تصور كن تو اين بين كه همگي از دست بچه ها كلافه اند يكي بلند ميشه و اعتراض ميكنه كه:اقا چه وضعش؟بچه هات اتوبوس رو گذاشتن رو سرشون تو هم چيزي نميگي جلو بي ادبي بچه هات رو بگير و... پشت سرش صداي اعتراض همه بلند ميشه.
پدر نگاه به همه ميكنه و ميگه:ببخشيد من عذر ميخوام همين حالا دارم از بيمارستان ميام و خبر فوت "خانمم "رو بهم دادند.
حالا اون جمع معترض رو تصور كن همه اروم سرجاهاشون ميشينن و سعي ميكنن يه جورايي با پدر همدردي كنن يا حتي با بچه ها شيطنت كردن و...
دوست عزيز باز هم تكرار ميكنم چرايي مطلب يعني مسايل رو از زواياي مختلف ديدن بخصوص از ديد شخص مقابل و احتمالات رو در نظر گرفتن.
(متاسفانه اكثريت ما در چرايي مسايل بيشتراز ديد خودمون به مسايل نگاه ميكنيم )
و اگر هم قرار باشه خالي شدن رو تو مثال در نظر بگيريم قاعدتا ما هم بايد جزئ كساني باشيم كه غر بزنيم اما با در نظر گرفتن احتمالات بهتر كه اروم باشيم.
در چرايي مسايل فقط كافي كه احساس نكني اون چيزي رو كه تو درك ميكني(مثل شيطنت بچه ها) شخص مقابلت احساس نمي كنه(بي تفاوتي پدر) مطمئن باش كه اون هم ميبينه ولي براي كاراش حتما دليل قانع كننده تري براي خودش داره فقط كافي بتونيم از ديد اون به مسايل نگاه كنيم.