آفرین . باید همینجور برای هر رفتاری دقیق باشی و سعی کنی عاقلانه ترین رفتار رو داشته باشی نه اینکه احساسی عمل کنید .
بله شما باید کنار همسرت باشی البته چون تا الان این کار رو به خواست اونها انجام ندادی ممکنه حساسیت پیش بیاد یا تصور بدی داشته باشند . مواظب باش احساسی نشی اگر مادرشوهرت چیزی گفت هرچقدر هم که تلخ بود با محبت جواب بده و بگو من همونجور که دلم برای مامانم تنگ میشه دلم برای شما هم تنگ میشه می خوام هردو شما رو ببینم و اگر گفتند حرف خصوصی داریم و... بگو که درک می کنی و حضور شما مانع حرف های خصوصی اونها نیست و واقعاً همینطور باشه یعنی اجازه بده لحظاتی همسرت با مادرش تنها باشه و شما خودت رو به کاری مشغول کن .
با حضورت می تونی کم کم روابط عاطفی رو با خانواده همسرت قوی تر کنی در حالی که دور بودن این فرصت رو از بین می بره و جا برای کینه ها بازتر می شه .
اگر همسرت با توجه به حساسیتش نسبت به خانواده شما همراهیت نمی کنه اشکال نداره و خودت به دیدار اونها برو اما برای طولانی مدت از همسرت دور نباش مثلاً 2ساعت از روز رو برو و حتماً از همسرت درخواست کن که شما رو برسونه یا دنبالت بیاد.
شما باید زندگی مشترکتون رو در عمل به دیگران نشون بدید نه اینکه طوری باشه که دیگران احساس کنند در زندگی شما هرکدوم کاملاً مستقل از دیگری است و بنابراین نفوذ بین شما راحت هست .
علاقه مندی ها (Bookmarks)