همیشه ناراحتم

[m.reza91]

سلام
همیشه میخواید بهترین باشید ولی در نظر خودتون بهترین نیستید اما دیگران شما رو تحسین میکنند و شاید شما اون تحسین رو جدی
نمیگیرید و فکر میکنید برای دلخوشی شما میگند.
شاید اینا تو فکر شما باشه. یه جور ایده آل گرایی و صفر و یکی دیدن همه چیز. و شما خودتونو صفر میدونید و طبیعیه که همیشه ناراحتید .
اگه این طوره باید یه بازنگریه اساسی بکنید . حتی تویه تکنولوژی های دیجیتالی هم مفهوم صفر و یک مطلق نداریم یه محدوده به عنوان صفر و یه محدوده به عنوان یک در نظر گرفته میشه مثلا از 0 تا 1 ولت ،صفر واز 4 تا 5 ولت، یک منطقی درنظر گرفته میشه. شاید شما همین الان هم جزء 95 درصد بالا باشید اشکالی نداره 100 نیستید چون همچنان هم یک محسوب میشید.
زندگی رو نباید دیجیتالی نگاه کنید باید همه چیز رو باهم ببینید . سعی کنید تو پست بعدیتون نقاط مثبتتون رو بگید ،نگید ندارید که قبول نمیکنم،این محاله.ضمنا به خودتون یه نمره از صد بدید البته منصفانه نگاه کنید نه اینکه ویژگی هاتونو ندید بگیرید.
بعضی وقتا به خودتون از دید یه نفر دیگه نگاه کنید . مثلا بگید اگه این ویژگی های من رو شخص دیگه ای داشت و من نداشتم آیا میخواستم خصلت های اون فرد رو بدست بیارم و براش تلاش کنم؟ شاید اینطوری جذابیتاتون براتون آشکار بشه.
علائقتونو شناسایی کنید و برای رسیدن بهشون برنامه ریزی و اقدام کنید؛کار، تحصیل، هنر و ...

موفق باشید

[sarasarasepid]

سلام
همیشه میخواید بهترین باشید ولی در نظر خودتون بهترین نیستید اما دیگران شما رو تحسین میکنند و شاید شما اون تحسین رو جدی
نمیگیرید و فکر میکنید برای دلخوشی شما میگند.
شاید اینا تو فکر شما باشه. یه جور ایده آل گرایی و صفر و یکی دیدن همه چیز. و شما خودتونو صفر میدونید و طبیعیه که همیشه ناراحتید .
اگه این طوره باید یه بازنگریه اساسی بکنید . حتی تویه تکنولوژی های دیجیتالی هم مفهوم صفر و یک مطلق نداریم یه محدوده به عنوان صفر و یه محدوده به عنوان یک در نظر گرفته میشه مثلا از 0 تا 1 ولت ،صفر واز 4 تا 5 ولت، یک منطقی درنظر گرفته میشه. شاید شما همین الان هم جزء 95 درصد بالا باشید اشکالی نداره 100 نیستید چون همچنان هم یک محسوب میشید.
زندگی رو نباید دیجیتالی نگاه کنید باید همه چیز رو باهم ببینید . سعی کنید تو پست بعدیتون نقاط مثبتتون رو بگید ،نگید ندارید که قبول نمیکنم،این محاله.ضمنا به خودتون یه نمره از صد بدید البته منصفانه نگاه کنید نه اینکه ویژگی هاتونو ندید بگیرید.
بعضی وقتا به خودتون از دید یه نفر دیگه نگاه کنید . مثلا بگید اگه این ویژگی های من رو شخص دیگه ای داشت و من نداشتم آیا میخواستم خصلت های اون فرد رو بدست بیارم و براش تلاش کنم؟ شاید اینطوری جذابیتاتون براتون آشکار بشه.
علائقتونو شناسایی کنید و برای رسیدن بهشون برنامه ریزی و اقدام کنید؛کار، تحصیل، هنر و ...

موفق باشید

سلام از پاسختون متشکرم.
نمیدونم واقعا شاید اگر یه شخص دیگه با این شرایط من وجود داشت منم بش غبطه میخوردم. اما میدونید من همیشه میخام یجورایی متمایز از اکثریت باشم مثلا میخام من و شوهرم خیلی پولدار باشیم یا بهترین جای شهر خونه داشته باشیم یا مثلا چرا هیئت علمی دانشگاه نیستیم . تازه یه مشکل دیگه که دازم اینه که برای چیزی که گذشته غصه میخورم مثلا موقع عروسیم شرایط طوری شد که پدر و مادر شوهرم با سلیقه خودشون سرویس طلا رو برام خریدن و من ازین بابت هنوز که هنوزه دارم غصه میخورم که چرا خودم انتخابش نکردم شوهرم ازبعداز عروسی با خریدن گوشواره دستبند و اینجور چیزا سعی کرده راضیم کنه اما من فقط همون رو دلمه دوس داشتم خودم انتخابش کنم.فکرش دست از سرم بر نمیداره. مامانم میگه غصه نداره طلا طلاس دیگه اما من حرفم ی چیز دیگس اینکه چرا از خودم نخاستن برم انتخابش کنم راستی من نمیدونم چطوری میشه آدم نقاط مثبت خودشو بگه؟