مناجاتی بدون شرح

[فرشته مهربان]

اى خدا،
اى خدا،
اى آغازگر،
اى پديدآور،
براى تو همتايى نيست،
اى جاودانگى كه پايانى برايت نمى‏ باشد،
اى زنده وقتى كه زنده‏ ايى نبود،
اى زنده‏ كننده مردگان،
اى مراقب بر هركس به آنچه كه انجام داده،

اى كه شكرم براى او اندك است ولى محرومم نساخت،
خطايم بزرگ‏ شد،پس رسوايم نكرد،
و مرا بر نافرمانيها ديد،ولى در بين مردم رسوايم ننمود،
اى كه در خردسالى‏ حفظم نمود،و در بزرگسالى رزقم داد،
اى كه عطاهايش نزد من شماره نشود،و نعمتهايش تلافى نگردد،
اى كه با من به خير و احسان روبرو شد،و من با بدى و نافرمانى با او روبرو گشتم،
اى كه به ايمان هدايتم نمود،پيش از آنكه سپاس نعمتهايش را بشناسم،

اى كه در بيمارى خواندمش،پس شفايم داد،
و در حال برهنگى‏ پوشاند مرا،
و در حال گرسنگى سيرم كرد و
در حال تشنگى سيرابم نمود،
و در حال خوارى،عزّتم بخشيد،
و در حال نادانى معرفتم‏ بخشيد،
و در حال تنهايى افزونم نمود،
و در حال غربت،بازم گرداند،
و در حال ندارى،دارايم كرد،
و در يارى‏ خواهى،يارى‏ ام فرمود،
و در ثروتمندى محرومم‏ نكرد،
و از درخواست همه اينها باز ايستادم،پس او شروع به عنايت بر من نمود،

حمد و سپاس توراست،
اى كه لغزشم را ناديده گرفت‏ و اندوهم را زدود،
و عايم را اجابت نمود،و عيبم را پوشاند،
وگناهم را آمرزيد،و مرا به خواسته ‏ام رساندو بر دشمنم‏ پيروز گرداند،

اگر نعمتها و عطاها و بخشش هاى باارزشت را برشمارم هرگز نمى‏ توانم به شماره آرم،