مناجاتی بدون شرح

[فرشته مهربان]

خلاصه با تمام اين امور گواهى مى ‏دهم بر اينكه اگر به حركت مى ‏آمدم و طول‏ روزگاران،و زمانهاى بس دراز مى‏ كوشيدم،بر فرض كه آن همه زمان را عمر مى‏ كردم،كه شكر يكى از نعمت هايت را بجا آورم نخواهم توانست،جز با منتّت كه به سبب آن شكرت بر من واجب مى ‏شود،شكرى دايم و نو،و ثنايى تازه و فراهم.

آرى‏ اگر من و همه شمارش‏گران از آفريدگانت،حرص ورزيم كه نهايت نعمت هايت،از نعمتهاى سابقه‏ دار و بى‏سابقه‏ ات را برشماريم،هرگز نمى‏ توانيم به شماره آوريم،و نه اندازه آن را احصا كنيم،
چه دور است چنين چيزى چگونه ممكن است؟

و حال آنكه تو در كتاب‏ گويايت،و خبر صادقانه‏ ات اعلام كرده‏ اى: اگر نعمتهاى خدا را برشماريد،قدرت شمارش آن را نداريد.

خدايا
كتابت راست گفته، و اخبارت صادقانه است،و پيامبرانت و رسولانت به مردم رساندند،آنچه را از وحيت بر آنان نازل كردى.و براى آنان و به وسيله‏ آنان از دينت شريعت ساختى،

معبودا
من گواهى مى‏ دهم به تلاش و كوششم،و به قدر رسايى طاعت و ظرفيتم،و از باب‏ ايمان و يقين مى‏ گويم: سپاس خداى را كه فرزندى نگرفته،تا از او ارث برند،و براى او در فرمانروايى‏ اش شريكى نبوده‏ تا با او در آنچه پديد آورده مخالفت كند، و سرپرستى از خوارى برايش نبوده،تا او را در آنچه ساخته يارى دهد،

پس منزّه است او،
منزّه است او،
اگر در آسمان‏ و زمين معبودهايى جز خدا بود،هر آينه هر دو تباه مى‏ شدند و متلاشى مى‏ گشتند،

منزّه است خداى يگانه يكتا،و بى‏ نياز،كه نزاده،و زاده‏ نشده و احدى همتايش نبوده است.

سپاس خداى را،سپاسى كه برابرى كند با سپاس فرشتگان مقرّب،و انبياى‏ مرسلش و درود و سلام خدا بر بهترين برگزيده از خلقش محمّد خاتم پيامبران،و اهل بيت پاك و پاكيزه و ناب گشته او باد.