البته کسی منکر ایثار و از خودگذشتگی نیست.اما ما داریم در مورد ازدواج حرف می زنیم.این یک رابطه دو طرفه هستش...چطور می شه که کسی بخواد خانواده تشکیل بده و به نیاز ها و سلایق خودش بی توجه باشه؟
به فرض هم که انقدر آتش عشقش تند باشه که یک همچین کاری بکنه...ولی خوب حقیقت اینه که اولین غریزه آدم حب نفسه...
فکر می کنم دوستمون یه کم تند رفتن.توی تقسیم بندی.نمی شه همین طوری گفت کسی که به فکر نیاز های خودش هم در موازات معشوق هست و از کلمه من استفاده می کنه حتما دچار هوس شده و عاشق واقعی نیست.خوب دوره و زمانه عوض شده!رابطه یک طرفه دیگه معنا نداره.لیلی و مجنون ماله کتاب هاست.
بعدش حتی مراحل سلوک روحانی که خیلی هم روحانیه و از بند جسم و هوس رها هستش هم همچین نسخه سفت و سختی نداره...آخرین مرحله فنا فی الله(فی المعشوق) هستش.قبلش شش تا مرحله دیگه هستش که به خود فرد می پردازه در موازات معشوق...
توی مساله عواطف احساسات گاهی اتفاقاتی می افته که نشان دهنده منحصر به فرد بودن آدماس..فکر می کنم یکی از ایرادات روانشناسی که خیلی هم اذیت کننده اس اینه که علاقه به تعمیم و پیچیدن یک نسخه برای همه هستش.
در صورتی که اگر برعکس هر فرد رو متوجه خودش بکنی و یادش بدی که خودش رو بفهمه خودش بهترین روانکاو و روان پزشک خواهد بود برای خودش.و دیگه لزومی نداره از فیلتر یک روانشناس بفهمه که الان عاشقه یا هوس باز!