دوستان نظراتتون برام خیلی جالب بود و من و خیلی به فکر برد،باهات موافقم maahعزیز اما تو خلوت خودم به این فکر کردم این ازدواج با رفتار بد من حتی اگه صورت بگیره هم از اول اشتباهه،دراینکه رفتارم بد و نابجا بوده شکی نیست،اما این رفتار مطمئنا ناراحتی بوجود آورده،حتی اگه یکدرصدم در اون آقا دلخوری پیش اومده باشه بازم یه حس تحقیره یه رنجشه و اینکه ته ذهنش میدونه من بخاطر ظاهر و فقط و فقط ظاهر نپسندیدمش و این شاید الان پنهان باشه اما حسم بهم میگه در آینده ای نچندان دور تبعاتشو نشون میده.
شیدا عزیزم چرا باید ناراحت بشم،اتفاقا حرفات دریچه جدیدی در ذهنم باز کرد.موضوع رو از زاویه ای دیدی که من اصلا بهش نگاه نکرده بودم،خواهرانه ازت ممنونم و خوشحالم منو با این واقعیت آشنا کردی،درسته آدم تا زمانی که خودشو دوست نداشته باشه نمیتونه دیگران رو دوست داشته باشه،تا وقتی به خودش احترام نگذاره نمیتونه به دیگران احترام بگذاره،رفتار غلطم کاملا پذیرفتم و شرمنده ام بابت اون،ای کاش اون آقا هم انقد به خودش ایمان داشت که هرگز خودشو کوچیک نمیکرد،من احساس میکنم یا کینه به دل گرفته یا واقعا خودشو دوست نداره...
آقای amirmahmoodنظر شما هم کاملا محترمه،اما من بازهم گفته بودم نمیشه ظاهر رو ندید گرفت،نه اینکه ملاک باشه،اینکه به دل بشینه،چون بحث همسر است نه دوست یا خانواده،و این رو هم گفتم وقتی بقیه ابعاد حل شده چرا به بعد بعدی نپردازیم،صد درصد برخورد من بد بوده و دراین هیچ شکی نیست.

- - - Updated - - -

خب ayande-man اون آقا اشتباه کرده که رفتار خیلی بد منو دیده و باز فرصت خواسته،البته اینو تازه فهمیدم،تازه فهمیدم
راستی دوستان با تشکر فراوان بابت تک تک راهنماییا و هم فکریاتون قضیه رو خیلی محترمانه و با عذرخواهی ازون آقا بابت رفتار بدم تموم کردم،چون به این نتیجه رسیدم که خشت اول و کج گذاشتیم.
بازم ممنونم از همگی
امیدوارم هرجا که هستین موفق باشین
راستی اینجا رو دوست دارم،مقاله هایی خوندم که فوق العاده بود و هنوز میخوام بخونم،به جرأت میتونم بگم تو یسری از ابعاد زندگیم به اندازه یه دختر بچه ۱۸ساله هم نمیفهمیدم،با خوندن اون مقالات فهمیدم خیلی راه سختی در پیش دارم تا بزرگ شدن،مطالب مفید بودن برام،دوست دارم بیشتر و بیشتر مطالعه کنم.
مدیر سایت ممنون ممنون ممنون