دوستای شوهرم دوست دختر میارن خونه شوهرمینا.چیکار کنم؟؟!!

[del]

واسه اینکه داری تو یه چیزهایی رو به هم ربط میدی که اصلا به هم مربوط نیست؟
عشق و دوست داشتن تو، چه ربطی به کادویی که به خواهرزاده اش میخواد بخره داره؟
چرا داری همه چیز رو با هم قاطی میکنی؟
شدی، عین شوهر من!
داری یه چیزهایی رو با هم مقایسه میکنی، که اصلا هم تراز نیستند.
یعنی تو توقع داری، شوهرت به حرف تو، واسه خواهرزاده اش کادو نگیره، بعد تو خوشحال بشی که آره، چون منو دوست داشت، به حرفم گوش کرد؟
اصلا نمی دونم، چرا؟
داری، محبت و عشق و انرژیت رو تماما از همسرت درخواست میکنی! هیچ برنامه ای! هیچ تفریحی، هیچی واسه خودت نداری.
همه چیزت رو خلاصه کردی توی رفتارهای همسرت. میخوای، تمام مهر و محبتی که در تمام طول سالهای زندگیت، نگرفتی رو یه جا از همسرت بگیری؛ این شدنی نیست. اون هم واسه خودش یه تعلق خاطرهایی داره.
من نمیخوام بگم رفتارهای همسرت خوبه، درسته، که باید احساس مسئولیت بیشتری در قبال شما داشته باشه، درسته که باید درک کنه، ازدواج کرده و یه سری از رفتارهاش از چارچوب شما، و خط قرمز شما عبور کرده، اما بخدا این بحث هایی که داری باهاش میکنی، تو رو به جایی نمیرسونه!
اینها همش مثل یه بازی روانی میمونه که راه میافته، ذهن آدم رو درگیر میکنه، بدون اینکه واقعا نتیجه ای داشته باشه!
یه خورده صبر، بعلاوه ی مهارت، بعلاوه ی کنترل هیجاناتت، میتونه کمکت کنه که درست تصمیم بگیری!
الهام، چرا اینقدر مرثیه سرایی میکنی، داری ذهنت رو آشفته تر میکنی و خودت و اعتماد به نفست رو از بین می بری!
به یه stop بزرگ توی ذهنت احتیاج داری!
البته درست، مثل خودم!
من آروم آروم دارم ترمز احساساتم رو میکشم و میدونم و آگاهم که احساساتم بدجوری فوران کرده و داره رابطه ام رو با خودم و همسرم، تخریب میکنه!

[Somebody20]

واسه اینکه داری تو یه چیزهایی رو به هم ربط میدی که اصلا به هم مربوط نیست؟
عشق و دوست داشتن تو، چه ربطی به کادویی که به خواهرزاده اش میخواد بخره داره؟
چرا داری همه چیز رو با هم قاطی میکنی؟
شدی، عین شوهر من!
داری یه چیزهایی رو با هم مقایسه میکنی، که اصلا هم تراز نیستند.
یعنی تو توقع داری، شوهرت به حرف تو، واسه خواهرزاده اش کادو نگیره، بعد تو خوشحال بشی که آره، چون منو دوست داشت، به حرفم گوش کرد؟
اصلا نمی دونم، چرا؟
داری، محبت و عشق و انرژیت رو تماما از همسرت درخواست میکنی! هیچ برنامه ای! هیچ تفریحی، هیچی واسه خودت نداری.
همه چیزت رو خلاصه کردی توی رفتارهای همسرت. میخوای، تمام مهر و محبتی که در تمام طول سالهای زندگیت، نگرفتی رو یه جا از همسرت بگیری؛ این شدنی نیست. اون هم واسه خودش یه تعلق خاطرهایی داره.
من نمیخوام بگم رفتارهای همسرت خوبه، درسته، که باید احساس مسئولیت بیشتری در قبال شما داشته باشه، درسته که باید درک کنه، ازدواج کرده و یه سری از رفتارهاش از چارچوب شما، و خط قرمز شما عبور کرده، اما بخدا این بحث هایی که داری باهاش میکنی، تو رو به جایی نمیرسونه!
اینها همش مثل یه بازی روانی میمونه که راه میافته، ذهن آدم رو درگیر میکنه، بدون اینکه واقعا نتیجه ای داشته باشه!
یه خورده صبر، بعلاوه ی مهارت، بعلاوه ی کنترل هیجاناتت، میتونه کمکت کنه که درست تصمیم بگیری!
الهام، چرا اینقدر مرثیه سرایی میکنی، داری ذهنت رو آشفته تر میکنی و خودت و اعتماد به نفست رو از بین می بری!
به یه stop بزرگ توی ذهنت احتیاج داری!
البته درست، مثل خودم!
من آروم آروم دارم ترمز احساساتم رو میکشم و میدونم و آگاهم که احساساتم بدجوری فوران کرده و داره رابطه ام رو با خودم و همسرم، تخریب میکنه!

به خدا به جون مامانم نمیگم کادو نخر.
میگم رست بگیر.چرا باید اون همه پول بده؟ پست قبلیمو خوندین> خوندین که هر هزار تومنیو به روی من میاره؟
چرا؟ مگه فقط اینه که تو دنیا خواهرزاده داره؟

این رفتارا رفتارای مامانشه.
یه خودخواهی و خودپرستی دارن که تا نبینین نمیفهمین چی میگم.شورشو در میارن.
الان مامنش برا فامیل خودش نمیدونین چیکار میکنه ها.
یکی از افتخارات مادرش اینه که من تو سال 74 که فلان قدر پول رو که میتونستیم یه پیکان باهاش بگیریم به بچه برادرم کادو داد.
این خوارزاده داره از حد خودش فراتر میره.
هرروز دیدنش.کادو گرفتنش.اینعیدی گرفتنش.همه چیش....
اخه چرا؟ چرا این زندگی هیچ چارچوبی نداره؟؟

یعنی این روش درسته؟ ک چون دوسش داره اینکارو کنه؟
اصن قیاس من اشتباه.
اگه اینکارو کنه هم منو دوس داره.اصن این کار چه معنی داری؟ حالا اون نداشتن تعادل در علاقه و اون وابستگی که گفتم روشنه یا باز من حسودم.من حساسم....