به نام خدا
خدا پنهان نمی ماند
به پشت تاج و تخت خویش
درون کاخ وزنگارها خدا پنهان نمیماند
خدا از ترس آدمها میان آسمان پنهان نمیماند
زبیم جان ز نامردان خدا یاری نمیستاند
خدایم پادشاه عرش
هیچگاه هیچگاه
مرا چو دیگر شاهان مست
با کبر به درگاهش نمیخواند
خدا ای دوست مهربانم
دلم جز تو دیگر با هیچ کاری نیست
کسی جز تو خدای خویش نمیداند
چقدر خوب است خدایی هست
خدایا از تو ممنونم که عشقم در کنارم هست
خدا دیدم تورا امروز
چقدر زیبا فشردی دست نوزادی که از مادر به عشق تو جدا گردید و آمد تا که بشناسد
به خود در آن هنگامه ی آغاز میپیچید
پس از چندی چه آرام شد
و عطر تو تمامی فضا پیچید
پس از بغضی سخن ها گفت با معبود
کجا آوردی ما را دوست؟قرار ما مگر این بود
و آنجا بود که دستان تورا دیدم
مشت بسته ی نوزاد،گل دست تورا میچید
همانجا عهدها بستید،که تا پایان هستی اش کنار یکدگر هستید
شنیدم با طفل میگفتی:خدا پنهان نمیماند و تا پایان بی پایان کنار دوست میماند
شعر از دلارام جعفری
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)