با تشکر از شاد به خاطر جواب خوبشون .
اما به نظر من خیلی آرمان گرایانه بود. مثلا به نظر من به خاطر بهشت کار کردن هم خودش خیلی خیلی خوبه و البته سخت.مثلا در محیط کار وقتی رئیسمان از ما می خواهد که فلان کار را اینگونه سمبل کنیم تا کارمان زود تحویل داده شود در حالی که می دانیم نوعی کم کاری است چند نفر از ما به خاطر خدا جلوی رئیسمان می ایستیم یا لااقل با آرامی نشان می دهیم که با نحوه عملکردش مخالفیم . چند نفر از ما حاضر می شود کارش را به خاطر این مسائل از دست بدهد.البته من به کسانی که محتاج کارشان هستند حق می دهم. اما کسانی هم هستند (مخصوصا خانم ها)مثل من که از نظر مالی محتاج کار نیستند اما جهت راحت تر زندگی کردن کار می کنند.اینان هم حاضر نیستند از ترس جهنم یا عشق به بهشت کارشان را از دست بدهند. حالا از دوستان می خواهم تا بگویند آدم چگونه می تواند ایمانش را قوی کند تا وسوسه پول و قدرت و شهرت او را نفریبد؟ من خیلی ها را می بینم که در جامعه فریب این وسوسه ها را خورده اند (شاید خود من هم )
هر کسی هر نظری دارد مشتاقانه منتظر شنیدنش هستم.