راهنمایی در مورد محیط کاری

[سلیمانی]

مشکل من اینه که توقع همه رو از خودم بالا میبرم همه واقعا عاشق مهربونی و مرام و کمک کار بودنم میشن-جدی میگم این تعریف نیست این مشکله مشکل!!- و بعد مدتی همه ازم توقع خوب مطلق بودن دارن!همه برام درددل میکنن از مشکلاشون میگن مشورت میخوان هم دردی میخوان جوری که دیگه برام سخت میشه ولی دوره دانشگاه و ارتباط با هم اتاقی کوتاهه و میگذره اما کار دیگه فرق میکنه.

بخاطر تجربه هام بهت میگم که فقط کار خودتو انجام بده تازه نه کامل بقولی فول
همیشه از وقت از خودت برای کسی حتی مدیر هم نگذر
ببین گلم تو این جامعه الان ما یه خانم باشی تو محیط مردونه (دقیقا مثل خودم )
باید با سیاست بری جلو
پس اصلا تو محیط کار رفاقت و احساس . دلسوزی بکار نبر

کسی بهت توهین کرد حتی مدیر اجازه نده
دقیقا رفتارای خودمو دارم بهت میگم
مثال :
چند وقت پیش مدیر نبودن وقتی نیستن من میچرخونم کارخونه رو

دقیقا اون روز انبار دار هم مرخصی بودن
وقتی کالا از انبار خارج شد من نرفتم نظارت ( یعنی چی برم قاطی کارگرا )
اونوقت مدیر بیچاره از دهنش دراومد گفتش ازت کم میشد ( باشوخی کامل )

برگشتم گفتم این حقوق که سهله 1 میلیاردم بدی حق نداری بمن بگی تو

همه اینا رو گفتم که بدونی به هیچ کی اجازه نده از حد و مرزش خارج بشه
اصلا هم نترس دقیقا رفتارای بالای من باعث شده که کسی به خودش اجازه نده بمن بگه تو
و حتی نمیزارن از کارخونه برم