قبل از هر چیز خوشحال شدم که یکی اومد بگه من 7 ماهه با شوهرم عقدم. نیومد بگه من 7 ماهه با نامزدم عقدم.
اما اصل مطلب.
اگه بخوام راجع به تابلو بودن نظر بگم، به نظر من 24 سانت کاملا مشخص و تابلوه.اما معمولا اطرافیان متوجه این ناهماهنگی میشن.خود طرفین کمتر درگیرش میشن.
اما در مقابل عشق و علاقه هیچ چیز موجودیت پیدا نمی کنه.حتی قد.
از طرفی شما ادواج سنتی داشتین و تو این ازدواج اول انتخاب می کنند بعد عاشق میشن.
بر عکسه ازدواج امروزی که اول عاشق میشن بعد انتخاب می کنند و معمولا این قبیل مشکلات توش نیست.
البته عاشق شدن بدون آگاهی هم به هیچ عنوان نه صلاحه و نه مورد تایید.
به عنوان یه پسر با قد 180 کاملا همسرتونو درک می کنم چرا که من هم با قد 160 مشکل داشتم.
همش حس می کردم طرف دختر منه.
اما شما می تونین توجه شوهرتون رو از این مسئله بردارید.
خودمو مثال می زنم. اگه من ببینم طرفم قدش کوتاهه و بهش اینو بگم، انتظار ندارم غم باد بگیره و اشک تو چشاش جمع شه و بره.
انتظار دارم بسیار پر انرژی بگه : دختر به این خوبی و نازی و کمر باریکی. خیلیم دلت بخواد.
باور کنین با گفتن همین چند کلمه یک پسر به معنای واقعی کلمه مات میشه.
شاید اون لحظه به مسخره به شما بگه چه اعتماد به نفسی.اما در باطن جذبتون شده و تشویقتون می کنه و این مسئله بیشتر از یه موضوع جدی واسش تبدیل به یه شوخی می شه.
در یک مورد من به قد طرف مقابلم قدت نمی کردم که اون هم با همین اعتماد به نفس و انرژی اش باعث شده بود قدش واسه من اصلا و ابدا مهم نباشه و به چشمم نیاد.
این در مورد اکثر پسرها کارسازه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)