سلام.
دوستانی که به شما ایراد می گیرند که باید نگاه خودتون رو عوض کنید فراموش می کنند که خودشون به عنوان افراد جامعه موجب به وجود آمدن این نوع نگاه و احساس ضعف شدند.
اگر دقت کنید می بینید که در برنامه های تلویزیون ، خصوصا برنامه های کودک همیشه افراد خبیث و بد به نوعی با مشکل جسمی نمایش داده شده اند.
معمولا دزدان دریایی یک چشم ندارند بجای پنجه دستشون قلابه ، یک پاشون چوبیه . قاتلین نیمه شب ، نیمی از صورتشون سوخته و از بین رفته. یا گوژپشت هستن. در فیلمهای کمدی آدمای احمق و ساده لوه چشمانی لوچ دارن. حتی انسانهای کودن از بین افراد چاق انتخاب میشن. گاهی دلقک ها و ملیجکها کوتوله هستن.
در عوض فرشته ها و پری مهربون همیشه زیبا و طناز نشون داده میشن. شاهزاده ها صورتی رویایی دارن. قهرمانها جذابند.
ببینید همینها باعث میشه که همه به افرادی که دارای نقص جسمی دارند نگاه منفی داشته باشند. تا حدی که خود این افراد هم از پذیرش افراد مشابه خودداری می کنند.
اما دوست عزیز. به عقیده من هیچگاه اجازه نده مشکلت بر تو غلبه کنه. سعی کن با تقویت و جدیت در باقی امور زندگی این ضعف رو از بین ببری.
در کارت بهترین باش. در ورزش از همه جلوتر . در دوستی صادق ترین و در جامعه مفید ترین.
این باعث میشه که اولا از خودت و عمل کردت رضایت خاطر بدست بیاری و انسانهای فهیم و باشعور اطرافت نیز نگاه بهتری نسبت به شما داشته باشن. و زمانی که از شخصی خاستگاری کردی انقدر صفات خوب و مثبت در تو وجود داشته باشه که مشکل جسمی اون دور دورا اصلا به چشم نیاد.
خود من در مقابل یکی از همین افراد معلول که در زندگیم به عنوان یک الگو وجود داشته تا کمر خم میشم. "بانو هلن کلر"
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)