مطرح کردن مسکن مستقل در جلسه دوم خواستگاری کار درستی نیست؟؟

[دختر بیخیال]

سلام خانوم انتظار سبز عزیز.

من زیاد متوجه مشکلتون نشدم، جلسه دوم خواستگاری؟ یا جلسه دوم آشنایی و صحبت شما با جناب خواستگار؟

آخه معمولا جلسه اول با مادر آقای خواستگار، جلسه برگزار میشه، جلسه دوم خود جناب خواستگار میاین، اما دختر و پسر از جلسه سوم باهم صحبت میکنن! ( برای بعضیا جلسه دوم، دختر و پسر صحبت هم میکنن ) حالا شما منظورتون اینه که همون در همون اولین صحبت ها مسله منزل مستقل و مطرح کردین؟
خب بعدش که ایشون گفتن باشه مشکلی نیست!
پس چی شد که پدرتون مخالفت کردن؟

*** من همین قسمت و نفهمیدم***

من که معمولا سعی میکنم سوالاتم و طبقه بندی میکنم و نسبت به اولویتشون میپرسم!
اولویت بندیم هم به این صورته که معیارهامو برای خودم لیست میکنم اونایی که بسیار مهمن و اگه نداشته باشن هیجوره کنار نمیام بااهاشون و جلسه اول میپرسم تا بصورت کلی تکلیفم مشخص بشه بعد بقیه و همینطور بترتیب اولویت دوم و سوم و... میپرسم.یعنی من از کل به جز میرم! اول اجازه میدم هم من هم خواستگار یک دید کلی از همدیگه پیدا کنیم بعد جزیی ترش میکنم.

حالا شما جلسه اول در مورد داشتن خونه مستقل پرسیدین؟ پس این یعنی این پارامتر برای شما بسیار مهم بوده؟ درسته؟ و شما هیجوره در این مورد انعطاف پذیر نیستین؟

اگه اینطوره بنظرم کار درستی کردین که موضعتون و همون اول کامل مشخص کردین. حالا اگه دنبال چگونه مطرح کردن این موضوع هستین، خب میتونین بگین اینجا چطور مطرح کردین تا دوستان، اشکالاتشو و در بهتر مطرح کردنش و راهنماییتون کنن.

بنظر م مثلا خوبه اول کمی از استقلال داشتن صحبت کنین و پتانسیل خواستگارتون در خصوص مستقل شدن خب بسنجین، یعنی کم کم جلسه و به این سمت سوق بدین.
یعنی اول بررسی کنین ببینین این خواستگاز شما تا چه حد میتونه مستقل باشه و بدون کمک بزرگترش کارهاشو انجام بده و از پس یک زندگی برمیاد.
بعد در خصوص منزل مستقل داشتن میتونین صحبت کنین،

مثلا بگین، من تا این سن همش در کنار پدر و مادر بودم و هرجا بمشکلی برخوردم میدونستم پشتوانه محکمی چون پدر و مادر داشتم، اما الان رفته رفته دارم حس میکنم که تمایل زیادی به ایجاد یک زندگی مستقل دارم، میخوام استقلال واقعیو تجربه کنم و روی پای خودم بایستم! و تا جای ممکن دیگه از پدر ومادرم و خانواده و بزرگترا درخواست کمک نکنم. میخوام مشکلات زندگی و از نزدیک لمس کنم و خودم با وجود سختیشون حلشون کنم. برای همین به داشتن یک زندگی مستقل خیلی تاکید دارم، شما تا چه حد با من موافق هستین؟ و در برنامه های زندگیتون تا چه حد دخالت بزرگترا نقش اساسی ای داره؟ ( خب طبیعتا باید اجازه بدین نظرشون و در این مورد بگن، و خونه مستقل از خانواده شما و ایشون داشتن هم جزیی از این برنامه میشه، و اگه در اینجا ایشون مطرح نکردن، شما میتونین مطرح کنین، بگین خب همه حرفا زده شد مثلا درمورد کار و درس و برنامه ها و اهداف زندگی ... حرف زدیم اما در مورد محل زندگی چطور؟ محلی که شما برای زندگیتون بعد از عروسی تعیین کردین کجاست؟ بهرحال انتخاب محل زندگی هم جزیی از برنامه های مستقلانه ما محسوب میشه)

دیگه اونجا بستگی داره خواستگارتون چی عنوان کنن، اگه مثه مورد قبلی گفتن داشتن آپارتمانی در خانه پدریم، میتونین درمورد استقلال و خواسته اتون و اهدافتون بیشتر توضیح بدین.

اینطوری شما هم متوجه طرز فکر ایشون در مورد استقلال و منطقی بودنشون بیشتر میشین. هم زیادم شما آدم مادی گرا بنظر نمیرسین شما فقط نشون دادین که دوست دارین روی پای خودتون بایستین و زندگی هرچقدرم سخت باشه، شما حاضرین این سختی و بپذیرین اما مستقل باشین. پس صرفا خونه ای جدا از خانواده شوهر هدف شما نیست.

میتونین این طرز فکرو به پدرتون هم منتقل کنین.
ایشون یک پدر هستن و حتما درکتون میکنن.
امروزه چه دختر و چه پسر، دوست دارن مستقل باشن، دوست ندارن همیشه پدر و مادر بالاسرشون باشه و مثه یک فرشته نجات همیشه درحال کمک کردن بهشون باشن.