خواستگارمو انتخابش کنم یا حذفش

[یاس آبی]

مائده جان من فک میکنم شما تو تصمیم گیری قاطعیت نداری. و کمال طلبی. و شاید راجع به همسر آینده ت کمی فانتزی فکر میکنی.



اینکه میگی هرکدومشون یه خصلت خوب دارن و یه خصلت بد، خوب همه همینجوری ان!


هیچکس کاملاً مثبت نیست، و هیچکس هم کاملاً منفی نیست. اما دلیل نمیشه تو بخوای بخاطر هر خصلت خوبی که خواستگارت داره شک کنی و بگی نه حیفه! نمیتونم ردش کنم.


الآن تو هم میگی از آدم بددهن بدت میاد. به این فک کن اگه بددهنیش رو بذاری کنار خصوصیات دیگه اش بازم نمیتونی تحمل کنی؟ مثلاً آقاهه برات طلا بخره میلیون میلیون :) ولی پشتش به خودت، به اطرافیانت فحش بده بازم میگی اشکال نداره و فک میکنی خوشبختی یانه. یا محدودت میکنه،میگه فقط باید با من بری و یا... مهم خودتی که ببینی کنارش احساس خوشبختی میکنی یانه. و بعد با اطمینان و قاطعیت تصمیم بگیری، بدون نگرانی ازاینکه بعداً پشیمون بشی. اگه پذیرفتی، با تمام وجودت برای زندگیت تلاش کنی، بدون اینکه تو دلت بگی من حیف شدم و اینا. و اگه ردش کردی، خوشحال باشی که تصمیم درست گرفتی. و وسوسه نشدی و خودت رو بدبخت نکردی.


بعدم فقط به خودت و اینکه الآن نیاز داری و باید ازدواج کنی فک نکن. تو قراره یه روز مادر بشی. فک کن اگه بچه ت به دنیا اومد، این آقا یا هر خواستگار دیگه ت پدر مناسبی برای بچه ت هست؟ به نظر من خیانت در امانته که یه دختر به اسم عشق، یا بخاطر پول یا هرچیز دیگه ای با یه مرد نامناسب ازدواج کنه و علاوه بر خودش بچه ش رو هم بدبخت کنه.



راستی راجع به اینکه گفتی تو و مادرت رو خیلی دوست دارن... به نظر من این ویژگی برای اینکه یه نفر مناسب باشه کافی نیست. مگه نشنیدی دوری و دوستی؟ :) تو باید روی خود آقا و شخصیت و موقعیتش سرمایه گذاری کنی تا خیالت راحت باشه. خیلی خانواده ها رو دیدم که حاضر بودن برای هم جون بدن، ولی بعد از وصلت کردن به خون هم تشنه شدن :) نمیگم رفتار خانواده شوهر مهم نیست، ولی تمرکز تو باید روی شخصیت و موقعیت آقا باشه.



یه چیز دیگه درمورد این آقا.

این آقا اگه خواستگاره، باید بدونه که تو تا وقتی بهش جواب مثبت ندادی تعهدی بهش نداری. میتونه بگه من فلان رفتار رو نمی پسندم و نمیخوام بعد ازدواج انجامش بدی. که بعد تو یا قبول میکنی و مطابق میلش تغییر میکنی، یا میگی من همینم که هستم. و آقا یا می پذیره و کوتاه میاد، یا منصرف میشه از ازدواج. نه اینکه انگار که دوست پسر توه، دنبالت راه بیفته و برات قلدر بازی دربیاره.
البته فک میکنم خودت این ذهنیت رو براش به وجود آوردی. وقتی کاری داری میذاری به عهده اون،یا وقتی میری بیرون بهش اطلاع میدی که مثلاً من دارم میرم فلان جا و ... اونم هوا برش داشته، برات غیرتی بازی درمیاره و میخواد برات تصمیم بگیره. یا انتظار داره تو همونطور که به دوستات پیام میدی، به اونم پیام بدی و... اینا. دوران دوستی که بحثش جداست و کاریش ندارم، ولی اگه قصد شناخت و آشناییه صمیمیت زیادی درست نیست. وابستگی و سوء تفاهم ایجاد میشه.