همسرم در نظرم چوپان دروغگوست!

[فرخ رو]

میدونم چقد سخت وآزار دهنده ست یه عضو خانواده یافردی که مدام باهاش درارتباطی باهات روراست نباشه گاهی آدم حس میکنه روحش داره آسیب میبینه؛

من دو نکته بنظرم میرسه البته نمیخام شمارو دعوت به انفعال کنم ولی خودت بسنج که همسرت ازرفتارخاصی از طرف شمانمیترسه که دروغ میگه؟

دروغ از سوالات خواستگاری شروع شده===> برای بدست آوردن
در ادامه زندگی ادامه پیدا کرده و بیشتر در رمینه ی اصلاح حصلتهای بدش بوده====> برای نگهداشتن من سر زندگی.یعنی در واقع به جای اصلاح ترجیج میده همون راهو بره لاپوشانی کنه حالا اگه من متوجه نشدم مه فلهاالمراد اگه متوجه شدم 4 تا ببخشید و معذرت مبخوام و عزیزم و عسلم و فدات شم و ..و ..و ... تا از سر رفع کنه. مجدد منو امیدوار میکنه به تغییر و به جون این قسم به جون اون فسم که درست میکنم و فول میدم منم کوتاه می ام.مجددا بعد از 3 ماه میبینم ای داد بیداد همون شد دوباره.
و این شده داستان دیوانه کننده زندگی من.


یا ازخودش انتظارکمالگرایانه نداره یاهمش دنبال راضی کردن وتأییدجویی باشه؟

نه مطلقا کمالگرا نیست

نکته دوم اینه بهتره همسرت روقانع کنی خیلی موجه ومعمولی و همراه درک بهش بگو دقیقانمیدونم چرافلان قول روبارهابه من دادی ولی هرنیت خوبی توذهنت بوده این اثرو نتیجه رو درمن ایجاد کرده خودت بشین سبک سنگین کن که آیابه هدفت رسیدی یابرعکسش ایجاد شده.

فکر خوبیه
سعی کن نذاری جمع بشه رو هم گاهی ما انفعال وحرف دل نزدن رو با مرام وایثار اشتباه میگیریم...این خیلی بین مردم اتفاق میفته .

من بارها سر دوراهی طلاق و فرصت دادن دوباره گیر کردم. تا حالا به فرصت دادن گذشته.
من رمان رندان بودنش به خانواده ام گفتم طلاق میخوام گفتن بذار بیاد بیرون ببینیم تغییر میکنه یا نه. فرصت بده بهش.زبونها ریخت.ال میکنم بل میکنم. جبران میکنم.
فرصت دادم 6 ماه. همون راهها رو رفت.
دوباره مصرانه گفتم طلاق. برادرم گفت با خودش و خانواده اش اتمام حجت میکنم. به خاطر من تا عید صبر کن و فرصت بده.
علیرغم اینکه واقعاتحملش سخته گفتم باشه.
الان حرف که میزنه حتی اگه خدا هم بیاد بگه این پشیمون شده من باور نمیکنم.
حتی یک سر سوزن اعتماد ندارم.
همش دروغ،دروغ.
همش ترس دارم که تا عید جلوی خونواده ام فیلم بازی کنه همین که مطمئن شد من دیگه میمونم باهاش باز زیرزیرکی راه خوذشو بره
چیکار کنم با این دیوار بی اعتمادی؟