گفتن یا نگفتن رابطه ی قبلی

[نوروزیان.]

اگر برای طرف مقابل داشتن یا عدم داشتن رابطه شرط ازدواج است بهتر است بدون اینکه چیزی بگوید جواب منفی بدهد و تمام.
وقتی هم برای کسی مهم نیست خوب مهم نیست دیگر. منتها احتیاط شرط عقل است و بهتر است سربسته و کلی گفته شود.
مثلا بگوید: من هم مثل شما فکر می کنم و معتقدم که داشتن رابطه پیشرفته به قصد ازدواج هیچ اشکالی ندارد و محیط جامعه باید باز باشد.
یا اگر از کارش پشیمان شده است بگوید :
این روزها دختری که رابطه نداشته باشد خیلی کم است و بیشتر دخترها تجربه ارتباط با پسری را دارند. اما چیزی که مهم است این است که خیلی از دخترها وقتی مستی رابطه رمانتیک از سرشان افتاد به اشتباهشان پی می برند و توبه می کنند. از این گذشته مهم این است که آدم بعد از ازدواج به همسرش وفادار بماند گذشته گذشته است و نباید کند و کاوش کرد.

نمونه اش را در همین تالار داشتیم. خانمی یک خواستگار داشت و در جریان صحبت ها به خواستگار گفته بود که شرطش برای ازدواج نداشتن دوست دختر و پاک بودن گذشته است.
آقا هم تلویحا و بدون اشاره مستقیم اما کاملا صرح و روشن گفته بودند که قبل از ازدواج رابطه داشته اند. این آقا حرفش را اینگونه مطرح کرده بود :

(شما نباید زیادی سختگیری کنی و انسان جایزالخطا است . )

یا وقتی دخترخانم حرف خیانت بعد از ازدواج را زده بود باز هم این اقا زرنگی کرده بود و غیر مستقیم فهمانده بود که رابطه قبل از ازدواج دارد :

( یک خانمی به من گفت که شوهرش خیانت کرده است. من هم گفتم تقصیر خودت است که نیازهای او را برطرف نکرده ای )
خوب کاملا مشخص است که منظور این آقا این بوده که وقتی یک مردان نیازهایی دارند که وقتی برآورده نشود می توانند اگر خواستند دوست دختر داشته باشند و عیبی ندارد.

باید قبول کنیم که وقتی مردی روی مساله ای حساس است و برایش مهم است و ما دقیقا همان مورد و عیب را داریم ، بهتر است با چنین شخصی ازدواج نکنیم و با کسی که شبیه خودمان فکر می کند ازدواج کنیم.