سلام
صد گره از جین من یک نگه تو وا کند ‎
درد هر آنچه باشدم غمزه تو دوا کند
****
روح و روان من تویی راحت جان من‎ ‎تویی‎ ‎
‎گر بودم هزار غم جلوه تو رها کند‎ ‎
‎‎****
هر چه طبیب گویدم درد تو بی دوا بود‎ ‎
باورم آمد این که آن دیده تو شفا کند
****
مدعی ار که ریسمان سحر به پای میکند‎ ‎
‎اذن تو اژدهای را معجزه عصا کند‎ ‎
‎ ‎****
ترسم از آن که عاقبت شر عدو بگیرم‎ ‎
‎یاد تو می تواندم دفع دو صد بلا کند‎ ‎
****‎ ‎
گفتن و ما شنیدایم این که فلز طلا شود‎ ‎
‎لطف تو گر بود چه کس صحبت کیمیا کند
‎ ‎****
... خوش سخن که شد شهره در این بلا دلش‎ ‎
‎کیست که با حضور تو زمزمه جفا کند
****