ممنون از پاسخ خوب دوستان. من 22 سالمه و کارشناسی میخونم. از نظر اخلاقی تو فامیل ملقب به مهربونیم. از دید دوستانم هم یک آدم خاکیم. روابط اجتماعی خوبی دارم و خیلی راحت میتونم با اطرافیان صمیمی بشم، برعکس اعتماد به نفسم. البته من قبلا خیلی آدم مطمئن به نفسی بودم. شاگرد اول مدرسه بودم و از همه ی کارام راضی ولی الان تقریبا میتونم بگم هیچی از اعتماد به نفسم نمونده.
ایشون هم به نظر آدم منطقی میان. ولی من ترجیح دادم اکثر سوالاتم بمونه برای بعد اطلاع خونواده ها.
پیرو حرف دوست خوبمونم من و ایشون همدیگه رو با شما و آقا و خانوم فلانی خطاب میکنیم و در حقیقت جز حرف اصلی حاشیه ای نمیشه که وابستگی باشه. هر دو هم راضی هستیم زودتر خونواده ها بدونن اما بعد از حل شدن مسئله ی ظاهر.
علاقه مندی ها (Bookmarks)