با سلام
چقدر خوب شد که به این نتیجه رسیدی ، این نتیجه رو هیچ وقت از یاد نبر و یادت باشه که یه جورایی انسان دست خودش نیست!!من کسی بودم که میگفتم آدمیزاد هر کار بخواد میتونه بکنه اما حالا دارم به حرف خودم شک میکنم
نمیتونم پیوندم باهاش رو قطع کنم احساس میکنم حتی از قبل از اینکه به دنیا بیام میشناسمش
گاهی درجهت فراموش کردن طرف قدم های اشتباهی بر میداریم که نتیجه عکس پیش میاداز وقتی جواب رد شنیدم رابطم رو به کل باهاش قطع کردم عکساشو نگاه نمیکنم آهنگ گوش نمیدم امیدم بهش رو هم کاملا قطع کردم و مهمتر از همه قلبا تصمیم گرفتم فراموشش کنم.
مثلا
هر چند روز جلوی خودتو میگیری که سراغ عکساش نری!و با این حست مبارزه میکنی
یه عمر اهنگ گوش میکردم و حالا به این دلیل اهنگ گوش نمیکنم که ممکنه غمگین بشم و یاد اون بیوفتم...!وقتی یه اهنگی رو به صورت اتفاقی میشنوم انگار یارو واسه قلب من خونده!
امیدتو ازش قطع کردی به کی حالا وصل کردی؟
به چه نتیجه ای رسیده بودی؟ پس همش دست خودت نیست وقتی رفت توی قلبت به همین اسونی بخوای فراموشش کنی
توصیه من:
اولا صبور باش و بذار زمان بگذره
خودتو ازاد بذار و روی طرفت حساسیت نشون نده با مثلا جلو گیری شدید از ذهنت و خیال پردازی هایی که به طرفت هجوم میاره
یادت باشه اگه خودت افکار واحساسات خودتو در گیر و مشغول نکنی اون تورو مشغول میکنه و تورو میکشونه به سمت غمگینی و ناراحتی وافسردگی بی میلی به همه چیز نا امیدی و ...
موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)