میدونم که رشته سختی دارین ولی فکر میکنم بیش از حد دارین خودتونو وقف درس خوندن میکنین( طبق صحبت خودتون که هر یکی دو ماه، حتی پامو از محوطه ی خوابگاه و دانشگاه بیرون نمیذارم مگه اینکه قرار باشه برم خونه، شهر خودمون) اینکه در این سن به تحصیلات ارزش و بهای زیادی میدین قابل تحسینه ولی به نظر من حتما باید یک سری تغییرات در خودتون اعمال کنین.
این تغییرات یک روزه انجام نمیشه (همونطور که خودتونم گفتین از بچگی معیار ارزش گذاری خانوادتون میزان درس خوندن بوده) و نباید انتظار عوض کردن و عوض شدن آنی رو داشته باشین ولی سعی کنین برای اهداف دیگه زندگیتونم برنامه داشته باشین.
به نظر من با وجود شرایطی که گفتین شما همین الان اگه خواستگار مناسب هم براتون بیاد آمادگی کافی برای ازدواج رو ندارین چون یاد گرفتن بعضی مسائل و آمادگی های قبل ازدواج امری ضروریه ( ولی شما تمام مدت فقط درس خوندین ، به گفته خودتون)
اگه این ترم ، ترم آخر لیسانستونه پس آخر امسال باید کنکور ارشد بدین. من خودم برای ارشد 6 ماه وقت گذاشتم تا تونستم رتبه تک رقمی بیارم پس از اونجایی که ارشد اولویت اول و نزدیک و تاثیر گذار توی روحیه شماست توصیه من به شما اینه که کم کم برای آمادگی آزمون شروع کنین. در این زمان گاهی اوقات مهارت های زندگی زناشویی و آمادگی های قبل ازدواج را تا جایی که وقت بهتون اجازه میده ، یاد بگیرین ( گاهی سر زدن به کارگاه های آموزشی و خوندن تاپیکهای این سایت میتونه کمکتون کنه. اگه الان معیارهاتون برای انتخاب همسر رو لیست کنین 6 ماه دیگه با خوندن این سایت مطمئنا لیستتون عوض میشه)
به حرررررف مردم هیچ اعتنایی نکنین (تاکید). مسلما یک ازدواج موفق و منطقی ارزش بیشتری داره (حتی اگه 2 سال دیگه باشه)
توی این مدت اگه خواستگاری براتون اومد میتونین بهش بگین 6 ماه صبر کنه ( که اگه واقعا فقط شما رو پسندیده باشه مدت زیادی نیست) یا بگین تا پایان سال قصد ازدواج ندارین. بعد از این مدت دیگه باید اولویت های زندگیتونو تغییر بدین.
باید به ازدواج و تشکیل خانواده بیشتر فکر کنین . معلومات خودتونو بالا ببرین . روی خواستگاراتون بیشتر تمرکز داشته باشین و بدون دلیل ردشون نکنین.
این کار چند تا حسن داره:
1- شما توی این 6 ماه به درستون رسیدین و ان شاا... توی ارشد رتبه دلخواهتون رو آوردین
2- کم کم به سمت تغییر اولویت هاتون پیش رفتین ( بدون ایجاد تناقض جدید در زندگیتون)
3- تا حدودی مهارت های قبل ازدواج رو آموختین
این میتونه یک برنامه کلی برای شما باشه ( اینها فقط نظر شخصیه و روحیات آدما میتونه در تصمیم گیری ها نقش بزاره )
(چقدر حرف زدم)![]()







( طبق صحبت خودتون که هر یکی دو ماه، حتی پامو از محوطه ی خوابگاه و دانشگاه بیرون نمیذارم مگه اینکه قرار باشه برم خونه، شهر خودمون) اینکه در این سن به تحصیلات ارزش و بهای زیادی میدین قابل تحسینه ولی به نظر من حتما باید یک سری تغییرات در خودتون اعمال کنین.

. مسلما یک ازدواج موفق و منطقی ارزش بیشتری داره (حتی اگه 2 سال دیگه باشه)




علاقه مندی ها (Bookmarks)