در مورد حالت و احساس هایی که توی اون لحظه داری صحبت کن ،
چه حالات جسمی بهت دست میده،مثلا من توی قفسه ی سینم احساس سنگینیه شدیدی مکنم و...(که البته توی این شرایط با نفس های عمیق کشیدن و پیاده روی ،که مونس لحظه های ابری ام بوده و هست،سعی در تعدیل کردنش میکنم)
یا درمورد حالت احساسی و افکار موجود توی اون لحظه برامون بگو و توضیح بده،خیلی سبکت میکنه.
بیشتر از خودت صحبت کن و توضیح بده،بدونه هیچ مانع و مزاحمی،
یاد دوران سیاه و تیره تری که 3-4 سال پیش داشتم میفتم،
واقعا الان دارم تو بهشت موعودم زندگی میکنم،تفاوت من با تو اینه که اون موقع من نمیدونستم مشکل من افسردگیه است که بعد از 2-3 سال حالا به اوجش رسیده بود...
بگذریم.
مطمئن باش کسایی که این مطالب رو میخونن از خودمون هستن یا لااقل میتونن درکمون کنن ،غریبه توی ما پیدا نمیشه...
چون توی عالم اطراف این مسئله (همون اسمشو نبر)اصلا قابل هضم و درک نیست و با تجویز های سطحی و بی تاثیر نه تنها مرحمی بر درد نمیشه بلکه بیشتر زخم رو تازه نگه میداره.

بدون و آگاه باش
آینده تحصیلی وکاری و کلا زندگی آیندت به اقدام همین لحضاتت وابسته است

قابل توجه بعضی ها(گاهی اوقات با خودم شوخی دارم)