سلام 
دقیقا متوجه نشدم شما دنبال چی هستی
اگه بحثت دوستیه این قضیش فرق میکنه و حتی تاپیک من هم به اون ربط نداره
چیزایی که میگیم مربوط به خاستگاریه
اگه خودت تنها پاشی بری پیشنهاد بدی این یه مدل دوستیه و از قید و بند ازاده تقریبا .
ولی اگه منظورت خاستگاری برای ازدواجه مسلما همین که دختر و دیدی در جلسات اولیه نباید جوری نشون بدی که همه چی حله چون معلومه که به خاطر ظاهر این طور شدی.
توی خاستگاری حتی اگه احساسی ایجاد شد که اکثرا از طرف پسرها بوجود میاد باید کنترلش کنی احساستو پیگیری نکنی .
اگه حست خوب بود میتونی خوشحال باشی که از طرف خوشت میاد ولی نباید روش حساب کنی
چیزی که مهمه همه جوانبو بسنجی و پایه های عقلی رابطه رو محکم ببندی
بعد از تعداد جلساتی که لازمه برای شناخت میشینی حساب کتاب میکنی که چقدر باهم جوریم ایا میتونیم با هم ازدواج کنیم ؟
اگه مثبت بود بعد از عقد (زمانی که بهم تعهد دارین) میتونین راه احساساتتو باز بذاری .
مخصوصا در مورد شما که خیلی زمینه وابستگی داری نباید خودت رو درگیر احساسات کنی .
از طرفی نباید به راحتی همه احساساتت رو به کسی بروز بدی یعنی باید تعادل داشته باشی تا دل طرف رو نزنی حتی ازدواج باید یه جایی هم بذاری طرفت کند و کاو کنه کنجکاو بشه .
یه رابطه موفق اول عاقلانه بررسی میشه ( ریشه) بعد برای گل دادنش از احساساتت استفاده میکنی .
اما اگه صرفا بخاطر وابستگی و ظاهر خوشایند کسی رو انتخاب کنی رابطه ات بی ریشه خواهد بود .
صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را
علاقه مندی ها (Bookmarks)