سلام مهسا خانم، دو تا مشکل اینجا مطرح میشه: 1- اشتباه فرهنگی جامعه ایرانی، بعنوان مثال برابری یا حتی گاهی بیشتر شدن امتیازات دخترخانما نسبت به اقاپسرا (مثل حق تحصیل بدون نیاز به کارت پایان خدمت اینجا به ضرر آقایونه، دادن مهریه های سنگین که حتما شما بخاطر دکتر بودنتون کمتر از 500تا قبول نمیکنی، گذاشتن تمام مسوولیت زندگی به دوش مرد، نگاه کالاگونه به جنس مرد بعنوان ابزاری جهت پز دادن یا شوهر کردن جهت تامین نیاز مالی) خب شما نیاز مالی رو نداری اما چون تو این جامعه بزرگ شدی نمیدونی شوهرتو باید واسه چی دوست داشته باشی، از طرفی فقط مشکل مالی نیست، پرستیژ دکتر بودن تو جامعه ما خیلی فاصله طبقاتی داره متاسفانه نسبت به شغلهای دیگه و کشورهای دیگه، حتی آدمای اطرافت هم ناخواسته آدمو مغرور میکنن بخاطر احترامی که به آدم میزارن. مثلا کشوری مثل آلمان نهایتا اختلاف حقوق بین بهترین و بدترین شغل دو تا سه برابره البته اونجا همه شغلها احترام دارن بهتر بدتر نداریم ما تو ایران هم به شما نیار داریم هم به مهندس برق!!!
این مشکل جامعه ماست که همه افراد باهوش ترجیح میدن برن رشته هایی مثل پزشکی و برق با درآمدهای بالا، اما مشکل شما چون با همکلاسیهایی مثل خودتون 5تا6 سال درس خوندید خیلی وقتا ممکنه این مواردو مقایسه کنید. شاید این آقا چندین سال آدم خوب و با اخلاقی بوده و براش مهم باشه این مساله هم برای شما مهم باشه، پس رک بهش بگید دغدغتون چیه یا اینکه صبر کنید با یه ادم همسطح خودتون ازدواج کنید چون مساله مهمیه یا نکات مثبتشو بهتر ببینید چون تو بقیه پسرا کمتر میتونید ببینید!! و متاسفانه هنوز خانمای ایرانی جنبه اینو پیدا نکردن که حقوقشون بالاتر از شوهرشون باشه.
این نکته رو هم یادت باشه هر چی هم حقوق بگیری باید شوهرت این حسو داشته باشه که نیازتو برطرف میکنه، متاسفانه کمتر خانم شاغلی اینو میدونه
من اگه شما خواهر من بودید حتما شما رو راغب میکردم به این ازدواج اما اگه اون آقا برادرم بود از ازدواج با شما منصرفش میکردم چون با این تفکر بعدها هم خودتون اذیت میشید هم اون آقا
علاقه مندی ها (Bookmarks)