،،اخلاق و عادات بد روزمره من ،،یه روزمرگی بیخود

[fereshteyeeshg]

سلام کلی حرف دارم برات بگم وفقط یه خواهش دارم واونم اینه که یه ذره حرفامو با دقت بخونی ..
دوست عزیز مشکل از خودته
بله از خودت وهیچ کسی دیگه جز خودت نمی تونه این مشکلو حل کنه...
تو تنبلی...فقط همین...
البته نه اون تنبلی که همه توی ذهنشون هست نه...
شاید در ظاهر تو اصلا این جور نباشی ولی برای بعضی تنبلی..
برای داشتن یه زندگی خوب نمی خوای تلاش کنی
ببین دوستم! داشتن یه زندگی خوب یه سری سختی هایی رو می طلبه که ادم باید به جون بخره وتنبلی تو هم اینجاست حاضر نیستی یه سری سختی هارو برای داشتن یه زندگی خوب بیشتر از حد معمول تحمل کنی.
بزار اول کار بگم که من 28 سالمه...دقیقا می خوام 19 سالگیمو برات تجسم کنم
من یه دختر تنها بدون اعتماد به نفس خجالتی بودم زیاد در س نمی خوندم وارزوی بهترین هارو داشتم.به هیچ کدومشون هم نمی رسیدم و واسه همین افسردگی می گرفتم
1-درس نمی خوندم حوصلشو نداشتم دوست داشتم بشینم خیال پردازی کنم اون موقع من لب تاپ یا کامپیوتر یا موبایل نداشتم وگرنه با اونا مشغول می شدم با این وضعم از اینکه معلما تحویلم نمی گرفتن یا خانوادم سرزنشم می کردن ناراحت می شدم وافسرده..
2-دوستی نداشم چون حاضر به تحمل بعضی سختی ها توی دوستی نبودم.دوست خوبه ولی باید یادمون باشه یه کارایی هم باید براش بکنیم واسه همین می گقتم من دوست دارم تنها باشم..بابام دوست نداشت با کسی بگردم منم هیچ وقت تلاش نکردم نظرشو عوض کنم واسه همین ترجیح دادم تنها باشم به مرور زمان حال وحوصله هیچکی رو نداشتم.
3-خیال می کردم نباید هیچ پولی خرج کنم واسه همین هیچ کار جوون پسندی نمی کردم خلاصه وضعم خراب بود
البته الان متوجه شدم چرا اون جوری بودم واون موقع خیال می کردم این حالات منه وعوض نمیشه..
ولی نمی دونم چی شد بعد یک سال پشت کنکور موندن ..من به سرم زد از توی اتاق خفه کردن خودم یه بهره ای ببرم واونم این بود که تصمیم گرفتم درس بخونم برای کنکور...یه چیزی بهت بگم درس خوندم نه برای قبولی بلکه فقط چون کار دیگه ای نمی تونستم بکنم تفریحی نداشتم دوستی نداشتم حوصله هیچکی رو نداشتم خودمو توی اتاق 9ماه خفه کردم هدفم نداشتم...خیلی سخت بود خیلی...اوایل گریه ام می گرفت هیچی توی مغزم نمی رفت توی این شرایط یه مامان بزرگ الزامرم داشتم که به خاطر شاغل بودن خانوادم باید در طول روز مراقبش بودم بیشتر از حد تصورم سخت بود برام!
اخرش می دونی چی شد؟من تهران قبول شدم باور میکنی وقتی خبر قبولیمو دادن از ناراحتی گریه کردم.من با این خصوصیاتم چه جوری تهران سر کنم...
خلاصه اومدیم تهرانو شروع کردیم...می تونم بهت بگم مرگ بود برام....یه چیزی به اجبار منو از اون وضعم خارج کرده بود...
اوایل فقط گریه میکردم حاضر بودم هر کاری بکنم ولی برگردم به 4دیواری اتاقم ....یکی مثل من با کلی سخی توی یه اتاق 8نفره و...
من عوض شدم چون شب یلدای 84تصمیم گرفتم عوض بشم...فهمیدم برای داشتن یه زندگی خوب باید خیلی سختی تحمل کنم.توی تهران عقاید دست وپا گیر خانوادم نبود ومن شروع کردم به پیدا کردن دوست...می تونم بگم با همه دوست شدم شاید به خاطر همونا بعضی موقع ها یه ناراحتی هایی رو تحمل می کردم ولی دوستی برام خیلی شیرین بود.فهمیده بودم من تنهایی رو دوست ندارم.دوستی انتقاد داره حسودی داره درد ودل داره گذشت داره همه چی داره اخر اون 4سال من دوستایی داشتم که با دنیا هم عوضشون نمی کردم.
یا کلی کاره دیگه...مثل سر کار رفتن مثل ارتباطات دسته جمعی....به خدا همشون فقط تفریح یا خوشی نیست

کل صحبتم می دونی چیه...؟
اینه که ممکنه تو یه کاری رو دوست نداشته باشی وبگی من نمی تونم ولی باید بدونی تو خودت نمی خوای که نمی تونی.میگی نمی تونم پای درس پشینم بیشتر از 1ساعت سر درد میگیرم همه این طوری هستن خیال می کنی من تنبل وقتی می خواستم درس بخونم این جوری نمی شدم به خدا من فقط تا بهمن فقط درس خوندم چون اونقده ذهنم تنبل بود که یه درسی رو باید 3دور می خوندم تا بتونم تست بزنم من تازه بهمن تست زدم همون اولم خوب نشد فک کن بعد چند ماه خوندن تست بزنی وببینی 10درصدم نزدی..پس سختی برای همه هست باید تحملت بالا بره...همین

می گی رانندگی نمی کنی چون می ترسی...به خدا من 2سال جرات رفتن به خیابونو نداشتم دستام می لرزید عضلاتم سفت میشد کلی ضایع بازی می کردم وکلی فحش می شنیدم فک کن پیش یه پسری کلی کلاس بزاری این پسر همسایتونه وبا دوستاش جلوی خونتون ایستادن منم گواهینامه گرفتم ومی خوام پز بدم که رانندگی بلدم وقتی ماشینو از پارکینگ بیرون می اوردم دقیقا 5با جلوی چشمشون خاموش کردم خونمون سمت خیابونه وباعث ترافیکم شدم حالا فقط تصور کن چه حسی داره می خواستم زمین دهن باز کنه برم توش...حاضر بودم کامیون له ام کنه ولی تموم شد الان بعد اون همه سختی من یه راننده ماهرم رانندگی رو چون سخت بود چون استرس داشتم چون نمی تونستم.. ترکش نکردم.باها شون جنگیدم.

کلی وراجی کردم که اخرش بگم من توی همه این سالها فهمیدم زندگی فقط وفقط جنگیدنه وجنگیدنه
تا نجنگی تا سختی نکشی به هیج جا نمی رسی.
تو الان فقط باید درس بخونی اینوبدونی که توی این زمونه درس حرف اول رو میزنهبه خدا توی ازدواج توی ارتیاطات ایندت توی شرایط زندگی اینده ات درس حرف اول رو میزنه به خدا اگه وارد دانشگاه بشی همه چی عوض میشه...درس نخونی که چی بشه یه لحظه چشمتو باز کن به اطرافت نگاه کن همه مشغول یه کارین دنیا دنیای پیشرفته نه یه جا نشستن....نه بهونه کردن معده درد وسر درد و افسردگی!
افسردگی میدونی چیه؟من با چشم خودم افسرده دیدم که میگم تو افسرده نیستی..افسردگی الان یه برچسب شده که همه به خودشون می چسبونن تا بهنونه ای برای تلاش نکردن داشته بشن.
وقتی سالمه وقتی همه چی داری باید بهونه ارو تنبلی رو کنار بزاری وچیزای جدید بدست بیاری وگرنه کم کم شروع می کنی به از دست دادن اون چیزایی که قبلا داشتی ویه روزی چشم باز می کنی می بینی هر چی داشتی از دست دادی...

من خیلی حرف زدم می دونم سرت رو درد اوردم ولی من می خوام بگم تا خودت نخوای هیچی عوض نمیشه...دکتر ودارو ...همهرو بزار کنار...صبح حا زود بیدار شو ورزش کن دوای هر دردیه...یهبرنامه واسه خودت بچین بگو من باید کنکور یه رشته خوب قبول بشم این خواستن کلی سختی داره سردرد داره معده درد داره اضطراب داره شب نخوابیدن داره ولی من باید تحمل کنم...
می دونی ارامش رو وقتی ادم می فهمه که بعد از کلی تلاش به خواتش میرسه ووقتی با خودش خلوت مکنه میگه با همه ی سختی ها من تونستم.

[ARAM-ESH]

سلام کلی حرف دارم برات بگم وفقط یه خواهش دارم واونم اینه که یه ذره حرفامو با دقت بخونی ..
دوست عزیز مشکل از خودته
بله از خودت وهیچ کسی دیگه جز خودت نمی تونه این مشکلو حل کنه...
تو تنبلی...فقط همین...
البته نه اون تنبلی که همه توی ذهنشون هست نه...
شاید در ظاهر تو اصلا این جور نباشی ولی برای بعضی تنبلی..
برای داشتن یه زندگی خوب نمی خوای تلاش کنی
ببین دوستم! داشتن یه زندگی خوب یه سری سختی هایی رو می طلبه که ادم باید به جون بخره وتنبلی تو هم اینجاست حاضر نیستی یه سری سختی هارو برای داشتن یه زندگی خوب بیشتر از حد معمول تحمل کنی.
بزار اول کار بگم که من 28 سالمه...دقیقا می خوام 19 سالگیمو برات تجسم کنم
من یه دختر تنها بدون اعتماد به نفس خجالتی بودم زیاد در س نمی خوندم وارزوی بهترین هارو داشتم.به هیچ کدومشون هم نمی رسیدم و واسه همین افسردگی می گرفتم
1-درس نمی خوندم حوصلشو نداشتم دوست داشتم بشینم خیال پردازی کنم اون موقع من لب تاپ یا کامپیوتر یا موبایل نداشتم وگرنه با اونا مشغول می شدم با این وضعم از اینکه معلما تحویلم نمی گرفتن یا خانوادم سرزنشم می کردن ناراحت می شدم وافسرده..
2-دوستی نداشم چون حاضر به تحمل بعضی سختی ها توی دوستی نبودم.دوست خوبه ولی باید یادمون باشه یه کارایی هم باید براش بکنیم واسه همین می گقتم من دوست دارم تنها باشم..بابام دوست نداشت با کسی بگردم منم هیچ وقت تلاش نکردم نظرشو عوض کنم واسه همین ترجیح دادم تنها باشم به مرور زمان حال وحوصله هیچکی رو نداشتم.
3-خیال می کردم نباید هیچ پولی خرج کنم واسه همین هیچ کار جوون پسندی نمی کردم خلاصه وضعم خراب بود
البته الان متوجه شدم چرا اون جوری بودم واون موقع خیال می کردم این حالات منه وعوض نمیشه..
ولی نمی دونم چی شد بعد یک سال پشت کنکور موندن ..من به سرم زد از توی اتاق خفه کردن خودم یه بهره ای ببرم واونم این بود که تصمیم گرفتم درس بخونم برای کنکور...یه چیزی بهت بگم درس خوندم نه برای قبولی بلکه فقط چون کار دیگه ای نمی تونستم بکنم تفریحی نداشتم دوستی نداشتم حوصله هیچکی رو نداشتم خودمو توی اتاق 9ماه خفه کردم هدفم نداشتم...خیلی سخت بود خیلی...اوایل گریه ام می گرفت هیچی توی مغزم نمی رفت توی این شرایط یه مامان بزرگ الزامرم داشتم که به خاطر شاغل بودن خانوادم باید در طول روز مراقبش بودم بیشتر از حد تصورم سخت بود برام!
اخرش می دونی چی شد؟من تهران قبول شدم باور میکنی وقتی خبر قبولیمو دادن از ناراحتی گریه کردم.من با این خصوصیاتم چه جوری تهران سر کنم...
خلاصه اومدیم تهرانو شروع کردیم...می تونم بهت بگم مرگ بود برام....یه چیزی به اجبار منو از اون وضعم خارج کرده بود...
اوایل فقط گریه میکردم حاضر بودم هر کاری بکنم ولی برگردم به 4دیواری اتاقم ....یکی مثل من با کلی سخی توی یه اتاق 8نفره و...
من عوض شدم چون شب یلدای 84تصمیم گرفتم عوض بشم...فهمیدم برای داشتن یه زندگی خوب باید خیلی سختی تحمل کنم.توی تهران عقاید دست وپا گیر خانوادم نبود ومن شروع کردم به پیدا کردن دوست...می تونم بگم با همه دوست شدم شاید به خاطر همونا بعضی موقع ها یه ناراحتی هایی رو تحمل می کردم ولی دوستی برام خیلی شیرین بود.فهمیده بودم من تنهایی رو دوست ندارم.دوستی انتقاد داره حسودی داره درد ودل داره گذشت داره همه چی داره اخر اون 4سال من دوستایی داشتم که با دنیا هم عوضشون نمی کردم.
یا کلی کاره دیگه...مثل سر کار رفتن مثل ارتباطات دسته جمعی....به خدا همشون فقط تفریح یا خوشی نیست

کل صحبتم می دونی چیه...؟
اینه که ممکنه تو یه کاری رو دوست نداشته باشی وبگی من نمی تونم ولی باید بدونی تو خودت نمی خوای که نمی تونی.میگی نمی تونم پای درس پشینم بیشتر از 1ساعت سر درد میگیرم همه این طوری هستن خیال می کنی من تنبل وقتی می خواستم درس بخونم این جوری نمی شدم به خدا من فقط تا بهمن فقط درس خوندم چون اونقده ذهنم تنبل بود که یه درسی رو باید 3دور می خوندم تا بتونم تست بزنم من تازه بهمن تست زدم همون اولم خوب نشد فک کن بعد چند ماه خوندن تست بزنی وببینی 10درصدم نزدی..پس سختی برای همه هست باید تحملت بالا بره...همین

می گی رانندگی نمی کنی چون می ترسی...به خدا من 2سال جرات رفتن به خیابونو نداشتم دستام می لرزید عضلاتم سفت میشد کلی ضایع بازی می کردم وکلی فحش می شنیدم فک کن پیش یه پسری کلی کلاس بزاری این پسر همسایتونه وبا دوستاش جلوی خونتون ایستادن منم گواهینامه گرفتم ومی خوام پز بدم که رانندگی بلدم وقتی ماشینو از پارکینگ بیرون می اوردم دقیقا 5با جلوی چشمشون خاموش کردم خونمون سمت خیابونه وباعث ترافیکم شدم حالا فقط تصور کن چه حسی داره می خواستم زمین دهن باز کنه برم توش...حاضر بودم کامیون له ام کنه ولی تموم شد الان بعد اون همه سختی من یه راننده ماهرم رانندگی رو چون سخت بود چون استرس داشتم چون نمی تونستم.. ترکش نکردم.باها شون جنگیدم.

کلی وراجی کردم که اخرش بگم من توی همه این سالها فهمیدم زندگی فقط وفقط جنگیدنه وجنگیدنه
تا نجنگی تا سختی نکشی به هیج جا نمی رسی.
تو الان فقط باید درس بخونی اینوبدونی که توی این زمونه درس حرف اول رو میزنهبه خدا توی ازدواج توی ارتیاطات ایندت توی شرایط زندگی اینده ات درس حرف اول رو میزنه به خدا اگه وارد دانشگاه بشی همه چی عوض میشه...درس نخونی که چی بشه یه لحظه چشمتو باز کن به اطرافت نگاه کن همه مشغول یه کارین دنیا دنیای پیشرفته نه یه جا نشستن....نه بهونه کردن معده درد وسر درد و افسردگی!
افسردگی میدونی چیه؟من با چشم خودم افسرده دیدم که میگم تو افسرده نیستی..افسردگی الان یه برچسب شده که همه به خودشون می چسبونن تا بهنونه ای برای تلاش نکردن داشته بشن.
وقتی سالمه وقتی همه چی داری باید بهونه ارو تنبلی رو کنار بزاری وچیزای جدید بدست بیاری وگرنه کم کم شروع می کنی به از دست دادن اون چیزایی که قبلا داشتی ویه روزی چشم باز می کنی می بینی هر چی داشتی از دست دادی...

من خیلی حرف زدم می دونم سرت رو درد اوردم ولی من می خوام بگم تا خودت نخوای هیچی عوض نمیشه...دکتر ودارو ...همهرو بزار کنار...صبح حا زود بیدار شو ورزش کن دوای هر دردیه...یهبرنامه واسه خودت بچین بگو من باید کنکور یه رشته خوب قبول بشم این خواستن کلی سختی داره سردرد داره معده درد داره اضطراب داره شب نخوابیدن داره ولی من باید تحمل کنم...
می دونی ارامش رو وقتی ادم می فهمه که بعد از کلی تلاش به خواتش میرسه ووقتی با خودش خلوت مکنه میگه با همه ی سختی ها من تونستم.

خانومfereshteyeeshg عزیزم


دقیقا این چیزایی رو که شماالان راجع به دزس گفتی خودم فکرمیکردم...میگفتم وای الان باانتخاب رشته مسیر شغلیم مسیر زندگیمو ایندم و دارم تعیین کنم....مبادا درست انتخاب نکرده باشم....مبادا توی این رشته استعداد نداشته باشم....وقتی به رشته های فنی حرفه ای فکرمیکردم واقعا میترسیدم چون رشته اتو باید اول انتخاب کنی و واردش بشی...کلا فنی رو همون اول گذاشتم کنار ....من اون اول فقط حوصله درس نداشتم حوصله تمرین نداشتم
میدونی چرا؟چون منم بچه بودم تابستونش همش تورویای خودم بودم(ازتنهایی و بی دوستی) وقتی مهراومد دلم میخواست بازم تو رویا باشم ...از بی حوصلگی و بی تفکرو تمرکز درس خوندن دیدم دارم نتیجه های بد میگیرم هرچی بیشتر میخونم نمرم کمتر میشه
چیزایی که درطول سال یادگرفتم (یعنی استرس امتحان نداشتم )رو یادمه ولی مثلا درسی روکه غیبت داشتم حالا برای امتحان خوندمش مبحث راحتی بوده و یادنگرفتم
چون ادم کمال گرایی هستم میگفتم نه من باید همه چیو یادبگیرم
کم کم سرکلاس هم استرس داشتم بعدش تابستون الکی استرس داشتم خیلی اذیت شدم سال تحصیلی بعد استرس و بی حوصلگی خیلی ازارم داد ...واقعا درس نمیخوندم کتابام بوی نویی شو داشت سال بعدم همینطور ولی حداقل سال بعد یه ذره حوصلمو بیشتر کرده بودم همش سرکلاس سرم روی میز نبود (مثل دوم) ولی وقتی بعدازظهرا میخواستم درس بخونم چشام میسوخت همینطور که الانم میسوزه همش میخوابیدم بعدازظهرا ....هرچی توی مدرسه میفهمیدم بخاطرتمرین نکردن بخاطر سوال حل نکردن نمیتونستم امتحان خوبی بدم
بخاطراینکه استرس داشتم سرامتحان یاقاطی میکردم یا غلط مینوشتم حالا همون سوالو تونسته بودم حلش کنم..خلاصه کلام اینکه هرچی میگذره استرس بیشتر روی مغزم داره تاثیر میذاره...من ازشدت ناراحتی سردرد میگیرم...منم زودگریم میگیره....
خداروشکرشما منو درک میکنی
من از دوری خانوادم نمیتونم کناربیام...میدونم توی شهردیگه روحیه ام شاید خوب بشه ولی اگه نتونم بادوستام رابطه برقرار کنم تنهاترازالانم میشم..خودش یه ریسکه واسه ادمی مثل من که انقدر وابستم به خانواده




درسته من تنبلم ..ذاتن هم تنبلم....ولی وقتی تلاش کردمو نتیجه (همون اندازه تلاشم) نگرفتم
وقتی مورد تمسخر،سرزنش،بدرفتاری قرار گرفتم
افتادم توی سرازیری این دره


نمیدونم چراتوجامعه ما ادم وقتی یه مشکل داره نمیدونه غصه مشکلشو بخوره یا دخالت دیگران..حرفای دیگران
نمیدونم چرا باید منه 19ساله درس هم تفریحم باشه هم شغلم هم ایندم




نمیدونم...واقعا نمیدونم چی بگم ...من به حرفاتون فکر میکنم ...ولی دوبار دلمو زدم به دریا یه کارایی کردم ولی موفق نشدم حالام از تغییر میترسم ...میترسم ازاینی که هست بدتر بشه!


درضمن اگه میشه یه کم بیشتر ازخودتون بنویسید تاجایی که براتون مقدوره...چون منم وضعیتم خیلی به شما شبیهه....
خوشحالم که موفق شدین انشاله ازاین به بعد هم موفقیتای بیشتر




الان یه جورایی حس میکنم مشکلاتم بهم خورده و توانی هم ندارم به اون صورت که مشکلات گره خورده بهمو درست کنم!!هرچی سرمو خلوت تر میکنم هم نمیشه ازپس یکیش بربیام چون بهم مربوط میشن
میدونم هم اینجوری که من حرف میزنم برای شما سخته بخواید راهنماییم کنید
ولی fereshteyeeshg عزیز ممنونم خیلی امیدوارشدم

نگاه کنید خیلی از سردرد ها منشا عصبی داره
خیلی از بیماری های انسان از اعصابش هست
شما باید بررسی کنید در زندگی روزمره در خانواده در مدرسه چه چیزی وجود داره که باعث ناراحتی و در نتیجه ایجاد این افسردگی خفیف شده؟
من فکر نمی کنم در منزل مشکل حادی داشته باشید همینطر در مدرسه
فرمودید 19-20 سالتونه چطور هنوز پشت کنکور هستید؟
اختلال در ساعات خواب خیلی نتیجه های مضری برای انسان داره اینجور توجه شدم شما دیروقت می خوابید و روز هم دیر بیدار می شید که همین موضوع می تونه کلید حل مشکلات شما باشه

شما یک برنامه ریزی هدفمند انجام بدید
زمان خوابتون رو حتما کنترل کنید یعنی چی؟ یعنی تصمیم بگیرید ساعت 23:30 بخوابید و ساهت 7 صبح بیدار بشید اگر منزلتون حیاط داره کمی داخلش قدم بزنید اگر ندارید روی بالکن کمی راه برید بعد یک دوش بگیرید و صبحانه میل کنید
اگر قصد دارید درس بخونید بسم الله اگرم درس ندارید به مادرتون در کارها کمک کنید تا زمان بگذره

حتما برای آیندتون یک هدف مشخص کنید
هدف از درس خوند چیه؟
به دانشگاه برید؟ کدوم دانشگاه؟ همین ابتدا مشخص کنید کدوم دانشگاه رو دوست دارید و براش تلاش کنید دوست دارید با تحصیل ب کجا برسید ؟
فعلا

آقای saberعزیز ومحترم
ممنون بابت پاسخ
منم سردردم منشا عصبی داره...جسمم سالمه....ولی کو دارو و درمانش؟
چیزی که باعث ناراحتیم شد رو بگم ممکنه شناخته بشم....
شما حساب کن کوچیک شدن و نگاه تحقیر امیز چند نفر....یه مدت دچار اختلال بشی ولی دیگران اونقدر دخالت کنن که تو حس کنی دارن از یه ادم فلج میخوان راه نره چون میدونن فلج میشه...بعد بگن یکمی خودتو بکش روی زمین همین بسه واست کافیه!
اگه عزیزی نمیتونه راه بره اینو بخونه منو ببخشه...ولی واقعا حس خوبی به ادم دست میده؟
چیزای دیگه ای هم هستن که باعث ناراحتیم بشن ولی این اولینشه
اولینش که مغزمنو عادت داد بدبین باشم(به خودم) ...که کم کم فکرم همچین جهتی بگیره


چراتوی مدرسه ازیه چیزایی ناراحت شدم و میشم توی خونه هم خودم ناراحتی درست میکنم هروقت دلم پره


اره یه سال پیش رو نرفتم...به امیداینکه خوب بشم ولی درمان این افسردگی و اظطراب به غیر از دارو تحت تاثیر محیط هم هست...ولی محیطی که خودم واسه خودم ساختم و شرایط زندگیم اونی نبود که خوب بشم!
به خاطر این هم پیش رو نرفتم که باید بعدش کنکور بدی...حس کردم اگه پایه دوم که دچار این اختلال شدم درسمو یه ماه رها میکردم خوب میشدم ولی اینکارو نکردم حالا یه سال به خودم فرصت بدم اصلا غصه درس نباشه ولی فکرش همیشه بود
کاش اصلا خونده بودم
میدونید دوم که به مامانم میگفتم نرم یه ماه مدرسه میگفت نمیشه یا میری یا اصلا امسالو ولش میکنی!منم نخواستم رها کنم که بعدا فکر نکنن افتادم دروغ میگم و اینا


من تصمیم میگیرم راجع به خواب ولی گاهی که اعصابم خورد میشه شب باوجود خستگی خوابم نمیبره تاصبح! خودش باعث میشه تا ظهر بخوابم...
بعدم صبح زودکه بیدارمیشم اگه خونه باشم چشمام سوز میفته حالا اگه مدرسه باشم هیچی نمیشه ها!


کمک کردن به مادرم هم برام معنی گذران وقت نداره....اگه بیشتر میگم درس چون درسمو بخونم روحیم خوب میشه حال دارم به مادرمم کمک کنم
درسو دانشگاهو همرو انتخاب کردم توی مسیرش مشکل دارم!!

چرا به خودت برچسب میزنی عزیزم؟ کی گفته تو افسرده ای . تو فقط یه کم استرس داری که کنترلش نکردی همین و السلاااااام.

اصلا مگه نمیگی افسرده ای. یه کاری بکن از افسردگی دربیای دیگه. تو ماشا الله دیگه واسه خودت یه پا خانوووم شدی. اصلا سردرد مگه چیه که بهش میگی بمب. میدونی چند تا دختر هم سن و سال تو غزه دوست دارن به جای بمب خوردن تو سرشون سردرد بگیرن؟ یه روز حاضری زندگی تو با اونا عوض کنی؟

نمیگم سر درد خوبه من منظورم اینه علاج داره. برو دکتر بذار بررسی کنه. شاید دوای دردت که اینقده ازش ناله میکنی یه دونه قرص باشه بخوری و خوب شی...

این قده بدبین نباش عزیزم. خدا رو شکر کن تن سالم داری خانواده ی خوب داری. امکانات داشتی تا این کلاس درس خوندی. به خدا خیلیه ها. خیلیییییه.

من یه رازی رو بهت میگم که اگه بهش عمل کنی صد درصد حالت خوب میشه اونم اینه از ته ته دلت با تمام وجودت با همه ی نیروت بخوا که حالت خوب بشه.

اگه میخوای حالت خوب بشه دستتو بذار رو زانوت یه یا علی بگو و شروع کن. کم کم لازم نیست به خودت زیادی سخت بگیری که کارتو نیمه تموم بذاری و بعد ناراحت بشی.

مثل یه مرد محکم تصمیم بگیر که خوب بشی بعدشم تحت هر شرایطی رو حرفت بمون.

دختر خوب هیچ کاری رو نذار نیمه تموم بمونه تا آخرش برو چند بار امتحان کن ببین اعتمادت به سقف نزدیکتر میشه حتی کارای کوچیک .

اگه تو فقط روزی یک ساعت درس بخونی 365 ساعت در طول سال درس خوندی. یعنی تو با وجود 365 ساعت درس خوندن نمیتونی حتی یه کتابم تموم کنی؟ چرا میتونی حتی میتونی چند تا کتاب تست سختو تا آخر بزنی . همینارم اگه تو کنکور بزنی مطمئن باش نتیجه میگیری. مطمئن باش ...

پس چی شد.... نتیجه میگیریم هر کاری لازم بود واسه خوب شدنت انجام بده.

خانوم hajlo عزیز


چرا افسردگی خفیف دارم عزیزم،دکتر گفته
ولی اظطرابم شدیده
هرچی میکشم ازاین اظطراب
توی چند پپست قبلم گفتم دیگه اسم اظطرابو میارم اشکم میخواد دربیاد
هرچی میکشم ازهمین اظطراب


اونا که خدا به دادشون برسه،چرا منو بااونا مقایسه میکنید؟
اره دوس دارم برم چون احتمال مردن و عروج اونجا زیاد میشه
ولی دلیل نرفتم اینه که یه مقدار خطوط هوایی و زمینی خطرناکی داره
رفتم دکتر بهم قرص داد ریزش موی شدید گرفتم یه قرص دیگه جایگزین شد
ولی واقعا وقتی سردرد بگیرم هیچی قطعش نمیکنه!
به دکترم گفتم سردردم کهنه شده ولی .....


خداروشکر...


ایشاله خدا کمکم کنه خوب بشم من که میخوام خوب بشم
بخدا الان ازاین تنبلی راحت نیستم
بهم بدمیگذره که تلاش میکنم رویه امو عوض کنم


راست میگید به خودم سخت میگیرم ولی علتش حرص نیست علتش اینه که خیلی عقب موندم از خودم....تاالانشم


خب نمیتونم نذارم نیمه تموم بمونه
من درس خوندنم همینه
یعنی اخرش به جمع بندی نمیرسم
الان خیلی چیزارو بلدم ولی ذهنم اشفته است
کارام هم همینه
وقتی با ذهن اشفته ای واقعا سخته
وقتی بزور میشینم کارو انجام بدم بعدا میبینم دقیق همون بخش اخر و که به زور انجام دادم هیچ نتیجه ای نداشته باید دوباره انجام بدم
نمیدونم چرا یهو ذهنم اشفتته میشه یاحالا اول کار که نمیذاره انجام بدم...یا وسطش که باید دست بکشم


راستش رفته بودم یه جا ازمون ثبت نام کنم اقایی که بهمون مشاوره میداد قبل ثبت نام گفت الان یک ماه ازتابستون رفته روزی چندسات مطالعه میکنی؟منم راستشو گفتم گفتم یه ساعت!گفت وحشتناک!


نتیجه داریم تا نتیجه


من دقیق توانایی خودمو میدونم....همون قدر ازخودم توقع دارم
ولی متاسفانه این توقع منو جلوی خودم هول میکنه....!
چون برای کسی درس نمیخونم...اگه باهمین دیپلم بمونم از کسی خجالت نمیکشم...ولی میخوام برای خودم درس بخونم!!!


بهرحال ممنونم ازدلگرمیتون