سلام.
منظورش اینه دردعاکردن لفاظی نکند.بیشتربه معنای سخن توجه کند. اگه دقت کنی تو رابطه با دوستان نزدیک هم ادمها صمیمی وساده صحبت میکنند ..
کاملش درکتاب اینطورآمده:هفتم آنکه در دعاکردن متوجه سجع وقافیه نشودوسخن پردازی نکندکه این طریقه منافی خضوع وتضرع است...
ملااحمدنراقی دراین کتاب ذکرودعارودرکنارهم آورده وبیشترین توجه ش در ذکرودعا ایجادشدن انس ومحبت قلبی باخداوندهست.مثلا درمبحث آداب باطنی ذکرودعامیگوید؛بدانکه ذکر عبارتست ازیاد خداکردن پس نفع آن درصورتی است که دوامی داشته باشدبه زبان اورایادکندباحضورقلب وفراغت دل وتوجه تام به خداوند(معطوف شود)تا اینکه فکراو در دل قرار گیردوانوارعظمت او بردل بتابد وازاشراقات خورشیدجمال او سینه گشاده گردد .ذکرحقیقی عبارتست ازیادنمودن خدا در دل وچون زبان هم به موافقت دل حرکت کند نورعلی نور. ذکر(ودعا )باعث انس ومحبت میشود.
معراج السعاده ص ۷۰۷
من فکرمیکنم دعاوذکرومداومت برآن صادقانه حرف دلت روباخدازدن هرچی که باشه کم کم باعث میشه حالت رقت ولطافت قلب حین دعابهت دست بده بعداهمین حالت رو دوس داری وفقط دنبال یه فرصت برای مناجات ورازو نیازمیگردی .البته نویسنده گفته اوقات خاصی برای دعا درنظربگیریدمثل ماه رمضان،روزعرفه،روزجمعه،این موقع ها دعابیشتربرآورده میشه اما هرفرصتی میشه دعاکرد..
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)