سلام دوستان عزیزم
ممنون از اینکه پاسخ دادین
اون بار که پرده گوشمو پاره شده خیلی خودش ناراحت میشه و تا ماه اول خودش منو حموم میبرد و لیوان درگوش من میگرفت که اب نره توش هنوزم منو حموم میبره پنبه میزنه توی گوشم و همیشه مواظبه و میسپاره که اب نره توش، عذاب وجدان رو میبنم توی چهرش ولی به زبون نمیاره ولی معذرت خواهی کرد و من با اقتدار بهش گفتم اگه یه بار دیگه دست روم بلند کردی به خانوادم میگم یه بار قبلش که سر اختلاف خانوادگی دعوا کرد منو زد به داداشم گفتم و داداشم بهش زنگ زد و خیلی بهش حرف زد و خواست بیاد دنبال من ولی من گفتم بذار بهش فرصت بدیم بعد از عیدم با بشقاب زد توی پام تا الانم خونه نشینم و هزار بارم تهدیدش کردم به جدایی و طلاق که تو حق نداری منو بزنی عصبی و فوحش بدی به من و خانوادم چون کاری نکردیم جز خوبی در حقتون ولی اون یادش میره ،توی این مدت که خونه نشین شدم تا الان نزدیک 3 ماه برام هر کاری تونست کرده حمام و لباسمو اوایل نمیتونستم بلند شم میشست و غذامو اماده میکرد و دکتر و.....خیلی بهم میرسید البته وظیفش بود ولی خیلی به روش میارم که این بلا رو سرم اوردی که من دختر سالمی بودم الان تو این بلاهارو سرم اوردی و چند بارم خواستم به خانوادم بگم میترسم بگم داداشم اینا بیان اینجا دعوا و منو ببرن و از بعدش میترسم ما یه خانواده تحصیل کرده و با ابرویی هستیم میترسم همه بفهمن و مامانم اینا سرکوب بخورن و باعث ناراحتیشون بشم اونا خیلی روی من حساسن اگه بفهمن قیامت میشه، با خودم گفتم شاید حکمت خدا باشه که این بلا سرم اومد تا همه کارا و خرجا بیفت گردنش و نتونه از زن و زندگیش لذت ببره ادم بشه ولی توی این مدتم 3 بار دعوا راه انداخت و یکبارش منو یه کم با دستش زد ولی نه مثل قبلن توی زدنش احتیاط میکرد و میترسید به من اسیب برسه که نکنه اتقاقی برام بیفته ،ولی گوشیمو شکوند و چند روز گوشیم خاموش بود خانوادم فهمیدن و ازم پرسید داداشم اینا منم نگفتم منو زد و فوحش دادولی گفتم سز چه موضوع هایی دعوا راه انداخت وداداشم خیلی ناراحت شد و اون میگه این شخصیتی که توی خانوادش هست چون گفتم فامیلیم و پدرش و برادرش اینا هم دست بزن دارن و بددل و کینه ای میگه تو باید تصمیم بگیری یا بجنگی برای زندگیت که این شخصیتی که از 3 سالگی رشد کرده رو سخته تغییر بدی راست میگه،این دو سال خیلی تلاش کردم نشد و صبر کنی ،،یا راه دیگه ای انتخاب کنی ولی باید قوی باشی و استانه تحملتو بالا ببری که در هر صورت ما حمایتت میکنیم تو از مایی و ما هم نمب تونیم تورو تنها بزاریم و پشتتیم ،مامانمو بهش همه چی رو نمیگم چون اینقد سر ازدواج من سختی کشیده من خواستگارای بهتری داشتم ردشون کردم و اینو انتخاب کردم و خانوادم راضی نبودن و الان فهمیدم اشتباه کردم که خیلی دیر شده ،من به شوهرم تهدید کردم که اگه یه بار دیگه دست روم بلند کردی میرم شکایت میکنم و به خانوادم میگم اونم جوابم میگه من عصبی میشم یا برای بار اول میام با دست میزنم جاییت تو سکوت کن تا من عصبی تر نشم تا بیشتر کتک و فوحش ندم منم گقتم وقتی تو داری ناحق حرف میزنی در مورد من و خانوادم و یه قضاوتای ناحقی به گوشت میرسونن و من میخوام اروم برات توضییح بدم اسم خانوادتو که من به بدی که نمیارم میگم تو به من حمله میکنی و بدهنی میکنی به خانوادم و خودم ایا من نباید ناراحت بشم و دیونه بشم ولی اون میگه سکوت کن چرا اگه من اسم خانواده اونو میارم اون قیامت به پا میکنه اما من باید هیچی نگم نشده بقران مثل ادم بشینه حرفاشو بدون تعصب و بددهنی بزنه ،،،،، اون میدونم خیلی پشیمون میشه از رفتاراش مثلن دوروز بعد اخرین دعوا من نیمه خواب بودم اومد سرش گذاشته روی جا دستش که زده بود و کبود شده بود زیر گردنم و اه میکشید و بغلم کرده بود با تمام وجودش و نوازشم میکرد و من میفهمم که حال خودشم خوب نیست چون همش میگه حوصله ندارم و غمگینه مخصوصن این 3ماه که پای من اینجوریه و دعوا کم شده و من دلم برای مضلومیتش توی این 3ماه میسوزه خیلی افسرده و غمگین شده و بعضی موقع میاد توی بغلم میگه بهم ارامش بده حالم بد و دایم سرش درد میکنه و خودشم دوبار گفت منو ببر دکتر عصبی شدم من با تمام بدیهاش از همون اول یه حس دوست داشتن عمیق نسبت بهش دارم اونم میگه خیلی دوسم دارمه ولی ایا این رفتارا رسم دوست داشتن و مردونگی نیست ،عشقم کمتر شده نسبت به قبل ازدواجم ولی از بین نرفته و بخاطر همینه که زود میبخشمش
1-واقعن واقعن بهترین تصمیم برای من چیست؟
2-ایا زندگی که فقط خودم با خانوادم ارتباط دارم (گفتم ما 13 ساعت با شهر خانواده هامون فاصله داریم و فقط سه تا از اعضای خانواده شوهرم توی شهری که ما هستیم زندگی میکنن و بقیشون اونجان ) و سالی دو بار میریم سر میزنیم و شوهرم میگه تا بمیرم با خانوادت رفت و امد نمیکنم و اینو لابلای حرفای خانوادشم میشنوم ،،نه شادیشون و نه شیون خدای نکرده ،، باید تحمل کنم ؟ایا شوهرم و خانوادش به اشتباهشون پی میبرن که سر توقع بیجایی که اینا از ما توقع داشتن و ما انجام ندادیم دیگه خواهراش الکی حرف درست میکنن و اصل موضوع همون توقع است که ما انجام ندادیم ولی بهانه های الکی میارن برای ادامه قهرشون با خانواده من،،،با این موضوع چطور کنار بیام؟
3-اگه یه بار دیگه دست روم بلند کرد چیکار کنم خوب مسئله همیشه توی خانواده اینا هست که جای دعوا بشه،،؟
4-دوست ندارم باعث دردسر و عذاب برای خانوادم باشم چون قبلن خیلی زجرشون دادم سر انتخابم ،،،
5- متخصصین و باتجربه ها و دوستای گلم راهنماییم کنیین ممنونتون میشم یه دنیا








علاقه مندی ها (Bookmarks)