بنده موج منفی در قبال طرفتون نمیدنم چون اصلا شناختی در مورد ایشون ندارم که قضاوت کنم. مواردی که خودم تجربه دارم رو بهتون انتقال میدم شاید دیدتون باز تر بشه.
در مورد اینکه ایشون مهندس هستند خب بستگی داره در چه رشته و تخصصی در حال فعالیت هستند، به علاوه برای کار در دانشگاه های دولتی هم میتونند از طریق لابی داخل دانشگاه به سازمان ها یا ارگان هایی معرفی بشند ،توی سمینار ها و همایش ها هم میشه رابط پیدا کرد به روابط عمومی طرفتون هم برمیگرده البته آدم زبون باز هم خیانتشون بالاست. ( آدم میتونه 1 مقاله بنویسه و 100Kبار cite شه یا 100 تا مقاله بده هیچ جا بهش رجوع نشه به کیفیت سمینار و مقاله های طرفتون هم بستگی داره، الله علم)
اگر ایشون جز TOP های ایران باشند و اسمشون رو هم خبر داشته باشم بله جا برای مستقر شدنشون هست ولی اگر اسم و رسمی ندارند بالا بیاید پایین بیاید اگر بخوان جایی استخدام بشند با کارگر هیچ تفاوتی نداره عرض میکنم چرا، به این دلیل که کار مال خودش نیست و همیشه یک آقا بالاسر داره (مهندسی همینه مادامی که کار مال خودت باشه) هر چقدر هم بریزند تو جیبشون هم باز این آقا بالاسرها با آدم کار دارند. شما ایران هستید که جهان سومه و 5S در پایین ترین سطح یعنی دبیرستان اصلا اجرا نشده چه برسه به مباحث مدیریتی که اصلا در موردش در دانشگاه آموزش ندیدیم. اون شعراتی که در دانشگاه به اسم مدیریت استراتژیک و منابع انسانی به خورد آدم میدند 2 زار به درد نمیخوره چون پروتوکل هامون خرابه.
در مورد سربازیشون هم باتوجه به cv شون که شما تا قسمتی انتقال دادید میتونند از بنیاد پروژه بگیرند و به این طریق سربازی خودشون رو سپری کنند، البته بستگی داره که بخوان برند خارج از کشور یا نه چون بعضی از پروژه ها ممنوعیت خروج از کشور داره منهای بعضی ها.
گرفتن امریه هم باز از همون لابی ها و آشنایان فامیل هم امکانپذیر هستش. البته خدا به دادش برسه چون مورد بالا هم مد نظر باید بگیرید.
در مورد ثبت اختراع در ایران لفظ ثبت اختراع خنده داره به این دلیل که کسایی که گزارش های و مدارک اختراع رو میبینند و شما باید از طرحتون دفاع کنید اصلا نمیفهمند شما چی کار کردی و دوم اینکه به راحتی فردی هم میتونه از ایده های شما (یا قستمتیش) در پروژه های خودش استفاده کنه و از نظر حقوقی دستتون به هیچ جا بند نیست. حالا اختراعاتی که انجام دادند میتونه در حوزه الکترونیک یا مکانیک باشه که دزدی در این 2 بخش بیداد میکنه اگر در مورد شیمی بود باز جای بحث داره، به هر حال اگر اختراعشون رو در امریکا register کردند که دیگه مو لای درزش نمیره (بنده فکر نکنم ایشون تا این حد درز کار رو گرفته باشه)
زندگی همش درس خوندن نیست، بذار بهت بگم من هزار جور کتاب خودم که مریض ام رو درمان کنم ولی تا زمانی که خود مریض رو نبینم اون همه کتابی که خوندم کشک بوده مثل این میمونه که شناکردن رو داری یاد میگیری اون هم بدون دریا!
حالا این تحقیقاتی که میکنند برای خارج رفتن باشه که به نظر من همکاریش رو باید بین المللی کنه که اینقدر دویدن نداشته باشه وگرنه اگر میخواد همین ایران بمونه که مشخصه که اصلا تو باغ نیستند چون احتیاجی به تحقیقات نیست (با توجه به لابی که فرمودید)
شما باید ببینید طرفتون اصلا مهارت عاطفی و مدیریت زندگی رو داره؟ حالا از این طرف هم به قضیه نگاه کن خودت چطور؟
به خدا شما ها خیلی جرات دارید که میخواید ازدواج کنید...








علاقه مندی ها (Bookmarks)