من دخترم و تا حدی نگرانی های شما درباره مخالفت های خانواده ها رو میشناسو قبول دارم،بعضیا زنگ اول خواستگار رو بمنزله ازدواج و رفتن خواستکار رو بمنزله نخواسته شدن دخترشون میدونن بدون توجه به اینکه شاید اون ادم اصلا برای دخترشون مهم نباشه
اما میشه باکم تر توجه کردن به این موضوع و در چهر پنج جلسه به شناخت خوبی رسید،فقط هم خودتون باید صادق باشید و هم از طرفتون بخواید تا صادق باشه، درغیر اینصورت شاید در عرض چندماه هم نشه به شناخت صحیح رسید
و موضوع مهم دیگه اینکه معیارهای اصلیتون که بهیچوجه نمیتونید ازشون بگذرید رو برای خودتون لیست کنید تا در عرض چهار پنح بار ملاقات تحت نظارت خانواده بهش برسید و در اخر هم برای محکم کاری بامشاور به نتیجه نهایی برسید
بازهم میگم من هم طرز فکر شما رو داشتم یا دارم و فکر میکردم با بیرون رفتن میشه به نتیجه رسید. ولی متاسفانه تو جامعه ما علاوه بر ایجاد وابستگی ها اثرات بدی که از طرز تفکر مردم و حتی همون پسر برای دختر پیش میاد،نتیجه مثبتی حاصل نمیشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)