ببخشید منظور شما از ( اخلاقی کاملا ) مبهم است. چیزی که من از مفهوم ( اخلاقی ) برداشت می کنم ( آتئیست ) است. آیا منظور شما هم همین است ؟
اگر هم آتئیست نباشد و به خدا باور داشته باشد اما بگوید دین لازم نیست باز هم فرق چندانی نمی کند.
شما اول باید تکلیفتان را با خودتان مشخص کنید. یعنی راهی را در زندگی انتخاب کرده اید و ارزش هایی که بدان معتقد هستید بر همان پایه محکم کرده اید . خوب حالا که راه را انتخاب کرده اید باید همان را ادامه دهید . یعنی از نظر روانشناسی نباید تعارضی در ارزشهایی که بدان معتقد هستید و عمل شما وجود داشته باشد . وگرنه دچار تعارض و سردرگمی ذهنی می شوید و در زندگی مشکل پیدا می کنید.
شما خودتان می گویید من مسلمان هستم. از نظر دین اسلام ازدواج با کسی که دین را قبول ندارد ممنوع است . اما وقتی کسی می آید و می گوید من مسلمان هستم و می خواهم با کسی ازدواج کنم که دین را قبول ندارم صرفنظر از جنبه های ایمانی در زندگی اش دچار تعارض های روانشناختی است که باید آنها را حل کند.
در اصطلاح روانشناسی می گویند ناسازگاری شناختی این هم لینکش :
http://www.hamdardi.net/thread-19997.html








علاقه مندی ها (Bookmarks)