کم توقعی بیمارگونه، ریشه مشکل من کجاس؟

[فرخ رو]

با سلام مجدد

یه مثله ای پیش میاد او اونم اینکه که مادرتون از شما کم توفع تره یا شما از مادرتون ؟
مادرم از من سطح توقعش در مجموع میشه گفت پایین تره من شاید در اثر گشتن بیشتر در اجتماع و دیدن ادمهای بیشتری یه ذره سطح توقعاتم اومده بالاتر که هنوزم نرمال نیست البته



موضوع بی توقع بودن شما چیزی نیست که بشه به راحتی و با چند ماه کار کردن روی خودتون رفع بشه بلکه باید صبور باشید و کم کم و قدم قدم این مشکل رو رفع کنید تا به جایی برسید که یه فرد باشید با توقعات معقول

یکیب از بزرگترین مشکلاتم همینه که نمیدونم حد معقول توقعات چیه اگه گاهی احساس میکنم ممکنه دیگه از اون ور بوم بیفتم اگه بیگدار و بدون مشورت گرفتن رفتار کنم

برای شروع از همین مسئله نداشتن تلویزیون در خانه شروع کنید چون کاملا" خواسته معقولی هستش

به صورت کاملا" محترمانه و بدون اینکه از کلماتی مثل باید و حتما" و ... استفاده کنید از همسرتون بخواید که برای خونتون یک تلویزون بخره

در زمانی که میخواید این جمله رو بگید مطمئنن با یک نیروی بازدارنده مواجه میشید اگه حتی این نیروی بازدارنده نذاشت حرفتون رو بزنید سعی کنید این نیرو رو بشناسید و اگه خواستید اینجا بگید بهتر میشه کمکتون کرد

ببنید این نیروز بازدارنده خجالته ، نخواستن هستش ، ترس هستش یا هر چیزی دیگه

موفق و پیروز باشید

بینهایت ممنونم ازتون.
فوق العاده راهنماییتون برام مفید بود.
شاید برای دیگر دوستان خیلییییییییییی مشکل من عجیب باشه اما هر مشکلی در بستر خانوادگی هر شخصی معنا پیدا میکنه. وقتی مادربزرگ و خاله و مادر من ادمهای بییییییییییییینهایت بی توقعی ان و شاید بیشتر از ااین ناشی بشه که حق و حقوقشون رو نمیشناختن از من توقعی جز این نیست که ناخودآگاه دنباله رو اونا بوده باشم
اما حالا از شدت سو استفاده شدن از خصلته که متوجه شدم یه جای کارم شدیدا لنگ میزنه


ایا دوستان کتاب و یا راهنمایی رو برای انتظارات معقول در اجتماع و همسر سراغ دارن بهم معرفی کنن؟ممنونم